галава

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

галава (język białoruski)[edytuj]

галава (1.1)
transliteracja:
galava
wymowa:
wymowa ?/i haławà
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) anat. głowa
(1.2) przen. rozum
(1.3) początek, czoło
odmiana:
(1.1-3)[1]
przykłady:
(1.1) Яму баліць галава.Boli go głowa.
(1.2) Чалавек з галавой. → Człowiek z głową.
(1.3) У галаве калоны ішлі афіцэры. → Na czele kolumny szli oficerowie.
składnia:
kolokacje:
(1.1) падняць / узняць / абярнуць / звесіць / павесіць / задраць / схапіцца за / марочыць / апусціць галаву • ківаць / круціць галавой • атрымаць па галаве
synonimy:
(1.2) розум
(1.3) чало, пачатак
antonimy:
(1.3) канец, хвост
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. галоўны
związki frazeologiczne:
галава сям'імець галаву на плечахзваліцца як снег на галавугалава варыцьварушыць галавойзабіць галавудурыць галавувыкінуць з галавыгалавой захадзіцьгалавой налажыцьгалаву адкруціцьсушыць галавусарваць галавуламаць галавуручацца галавойгалава закруціласяна злом галавына свежую галавукруціць галавойшукаць гуза (на галаву)
etymologia:
uwagi:
zobacz też: Indeks:Białoruski - Części ciała
źródła:
  1. Граматычны слоўнік назоўніка, Беларуская навука, Менск 2008, ISBN 978-985-08-0955-1