pies
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
pies (język polski) [edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskoosobowy
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik pies psy dopełniacz psa psów celownik psu psom biernik psa psy narzędnik psem psami miejscownik psie psach wołacz psie psy - (2.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik pies psy dopełniacz psa psów celownik psu psom biernik psa psy / psów narzędnik psem psami miejscownik psie psach wołacz psie psy
- przykłady:
- (1.1) Pies jest najlepszym przyjacielem człowieka.
- (1.2) Czy to jest pies czy suka?
- (2.1) Psy stoją na patrolu.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) pies rasowy • pies pracujący • pies obronny • pies stróżujący • pies pomocnik • pies terapeutyczny • pies asystujący • pies ratownik • pies policyjny • pies zaganiający • pies gończy • pies aportujący • pies wodny • pies dowodny • pies towarzyszący • pies asystujący • pies opiekun • pies ozdobny • pies do towarzystwa • pies przewodnik • pies pasterski • kynol. francuski pies dowodny • francuski pies wodny • pies kanaryjski • pies z Majorki • pirenejski pies górski • portugalski pies stróżujący • pies górski z Appenzell • berneński pies pasterski • duży szwajcarski pies pasterski • australijski pies pasterski • afrykański pies na lwy • gładkowłosy pies aportujący • fryzyjski pies wodny • hiszpański pies wodny • portugalski pies wodny • portugalski pies dowodny • romański pies wodny • pies faraona • nagi pies meksykański • nagi pies peruwiański • mieć psa • wyprowadzać psa na spacer • pies gryzie / warczy / szczeka / merda ogonem
- synonimy:
- (1.1) pies rasowy rasowiec, gw. warsz. skowyr, reg. pozn. kejter, reg. pozn. luńt, pogard. kundel
- (2.1) zob.: policjant
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. psowate nm.-os. lm, psiarnia f, psiarz m, psica f, psiątko n, psina f, psiara f
- przym. psi, psowaty, pieski
- przysł. psio
- związki frazeologiczne:
- psi urok • tu leży pies pogrzebany • wulg. pies kogoś jebał • pies ogrodnika • pot. pies na baby • pogoda pod psem • psu na budę • psia wachta • psia koja • pies Pawłowa • nie dla psa kiełbasa • pies łańcuchowy Darwina • na psa urok • ni pies, ni wydra • schodzić na psy • łgać jak pies • delikatny jak francuski piesek • francuski piesek • pies z nim tańcował • psie figle • całować psa w nos • wyć jak pies do księżyca • żyć jak pies z kotem • wieszać na kimś psy • lubić kogoś jak psy dziada w ciasnej ulicy • wyglądać jak zbity pies • być wyszczekanym jak pies • wyszczekać coś jak pies • odszczekać coś jak pies • wierny jak pies • pies ci mordę lizał • psu oczy sprzedał • tanie kupisz, psom wyrzucisz • w marcu koty, w kwietniu psy, a dopiero w maju my
- zobacz też: przysłowia o psie
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ssaki
- (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Rasy psów
- (1.2) samica psa: suka
- (2.1) zwykle jest używana deprecjacyjna forma męskozwierzęca
- tłumaczenia:
- abchaski: (1.1) ала
- afar: (1.1) kuta
- afrykanerski: (1.1) hond
- angielski: (1.1) dog
- arabski: (1.1) كلب (kalb)
- awarski: (1.1) гьой
- bambara: (1.1) wulu
- baskijski: (1.1) txakur
- bengalski: (1.1) কুকুর, সারমেয়
- białoruski: (1.1) сабака (sabaka)
- bośniacki: (1.1) pas m
- bułgarski: (1.1) куче n (kucze)
- chiński: (1.1) 狗, 犬 (quǎn); (1.2) 公狗
- chorwacki: (1.1) pas m
- czeski: (1.1) pes m
- dolnołużycki: (1.1) pjas m
- duński: (1.1) hund w; (2.1) strissersvin n
- esperanto: (1.1) hundo
- estoński: (1.1) koer
- fenicki: (1.1) 𐤊𐤋𐤁
- fiński: (1.1) koira
- francuski: (1.1) chien m
- fryzyjski: (1.1) hûn
- górnołużycki: (1.1) pos, psyk
- grenlandzki: (1.1) qimmeq
- gruziński: (1.1) ძაღლი (dzaghli)
- hawajski: (1.1) ʻīlio
- hebrajski: (1.1) כלב m (kelew)
- hindi: (1.1) कुत्ता
- hiszpański: (1.1) perro m, choco m (zach. Argentyna)
- holenderski: (1.1) hond
- ido: (1.1) hundo
- indonezyjski: (1.1) anjing
- interlingua: (1.1) can
- irlandzki: (1.1) madra
- islandzki: (1.1) hundur m
- japoński: (1.1) 犬 (quan); (1.2) いぬ (inu)
- jidysz: (1.1) הונט m (hunt)
- kabylski: (1.1) aqjun
- kaszubski: (1.1) tósz m
- kataloński: (1.1) gos m
- koreański: (1.1) 개 (gae)
- litewski: (1.1) šuo m
- łaciński: (1.1) canis m
- macedoński: (1.1) куче
- malajski: (1.1) anjing
- maltański: (1.1) kelb
- niemiecki: (1.1) Hund m
- norweski (bokmål): (1.1) hund m
- nowogrecki: (1.1) σκύλος m, σκυλί n
- ormiański: (1.1) շուն
- pali: (1.1) suṇa, suna, sunakha
- perski: (1.1) سگ (sag)
- polski język migowy:
(w zapisie )
- portugalski: (1.1) cão m; (1.2) cão m
- pruski: (1.1) sunnis m
- rosyjski: (1.1) собака f (sobaka), пёс m
- rumuński: (1.1) cîine, câine
- sanskryt: (1.1) कुक्कुर, श्वन्, मण्डल, मण्डलक, mały lub młody pies: शुनक
- serbski: (1.1) пас m
- slovio: (1.1) sobak (собак)
- słowacki: (1.1) pes
- suahili: (1.1) mbwa
- szwedzki: (1.1) hund w, vovve w
- tabasarański: (1.1) хуй
- tajski: (1.1) สุนัข
- tatarski: (1.1) et
- tetum: (1.1) asu
- turecki: (1.1) köpek m
- tybetański: (1.1) ཁྱི
- ukraiński: (1.1) собака m, пес m
- urdu: (1.1) کتا
- walijski: (1.1) ci
- wepski: (1.1) koir
- węgierski: (1.1) kutya
- wietnamski: (1.1) chó
- wilamowski: (1.1) hund
- włoski: (1.1) cane m; (1.2) cane m
- źródła:
- ↑ zob. też Canis familiaris w katalogu gatunków
- ↑ Maciej Czeszewski, Słownik polszczyzny potocznej, s. 231, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2006, ISBN 83-01-14631-1, ISBN 978-83-01-14631-3.
- ↑ hasło Psary w: Maria Malec, Słownik etymologiczny nazw geograficznych Polski, s. 201, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2003, ISBN 83-01-13857-2.
pies (język hiszpański) [edytuj]
- wymowa:
- IPA: [pjes]
- znaczenia:
rzeczownik, forma pochodna
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
