pies

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] pies (język polski)

pies (1.1)


wymowa: IPA: [pʲɛs] posłuchaj
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) zool.  Canis familiaris, zwierzę domowe; zob.  też pies w Wikipedii
(1.2) samiec psa (1.1)
(1.3) slang  policjant

odmiana: (1) lp  pies, psa, psu, psa, psem, psie, psie; lm  ps|y, ~ów, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y
przykłady:

(1.1) Pies jest najlepszym przyjacielem człowieka.
(1.2) Czy to jest pies, czy suka?
(1.3) Goniły nas cztery psy, ale uciekliśmy im.

składnia:
kolokacje: (1.1) mieć psa; wyprowadzać psa na spacer; ~ gryzie/warczy/szczeka/merda ogonem
synonimy: (1.1) kundel; (1.3) zob. policjant
antonimy: (1.1) kot, wilk; (1.2) suka
wyrazy pokrewne: rzecz.  psiadusza, psiajucha, psiak, psiakostka, psiakość, psiakrew, psiamać, psiarnia, psiarz, psica, psiątko, psina; przym.  psi; zdrobn.  piesek, psiaczek, psinka, zgrub.  psisko
związki frazeologiczne: tu leży pies pogrzebany, pies cię jebał, pies ogrodnika, pies na baby, pogoda pod psem, psu na budę, pieskie życie, psia wachta, psia koja, pies Pawłowa, nie dla psa kiełbasa, pies łańcuchowy Darwina, na psa urok, ni pies, ni wydra, schodzić na psy; zobacz też: polskie przysłowia o psie
uwagi: samica psa → suka; zobacz też: Indeks:Polski - Zwierzęta; zobacz też: przysłowia o psie
tłumaczenia:

Źródło: „http://pl.wiktionary.org/wiki/pies”