człowiek
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
człowiek (język polski) [edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) Homo sapiens[1], istota o najwyższym stopniu świadomości z zamieszkujących Ziemię; zob. też człowiek w Wikipedii
- (1.2) ktoś, jakaś osoba
- (1.3) pracownik, podwładny, członek, element
- odmiana:
- (1.1-3)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik człowiek ludzie dopełniacz człowieka ludzi celownik człowiekowi ludziom biernik człowieka ludzi narzędnik człowiekiem ludźmi miejscownik człowieku ludziach wołacz człowieku ludzie
- przykłady:
- (1.1) Ludzie powinni się przyjaźnić.
- (1.2) Ten człowiek ucieka!
- (1.3) Major cieszył się szacunkiem wśród swoich ludzi.
- składnia:
- synonimy:
- (1.2) człeczyna, gość, osoba, persona; przest. lub żart. człek
- (1.3) pracownik, robotnik, podwładny, swój
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. człek m, człowieczeństwo n, uczłowieczenie n
- czas. uczłowieczyć, odczłowieczyć
- przym. człowieczy, uczłowieczony, człowiekowaty, odczłowieczony
- przysł. człowieczo
- związki frazeologiczne:
- bezbarwny człowiek • biały człowiek • człowiek interesu • człowiek czynu • swój człowiek • szary człowiek • wielki człowiek • nie szata zdobi człowieka, lecz człowiek szatę • człowiek człowiekowi wilkiem
- etymologia:
- ogólnosłowiańskie (por. ros. человек, czes. člověk) < prasł. *čelověkъ → człowiek; słowo występujące tylko w językach słowiańskich[2]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- abchaski: (1.1) ауаҩы
- angielski: (1.1) man, human; (1.2) man; (1.3) man
- arabski: (1.1) آدم (ādam) m, إنسان
- baskijski: (1.1) gizaki
- białoruski: (1.1) чалавек
- bułgarski: (1.1) човек m
- chiński standardowy: (1.1) 人 (rén)
- chorwacki: (1.1) čovjek m
- czeski: (1.1) člověk m
- dolnołużycki: (1.1) cłowjek m, luź m
- duński: (1.1) menneske n
- esperanto: (1.1) homo
- fenicki: (1.1) 𐤀𐤃𐤌
- fiński: (1.1) ihminen
- francuski: (1.1) homme m; (1.2) homme m
- górnołużycki: (1.1) čłowjek m
- gruziński: (1.1) კაცი (k'aci)
- hawajski: (1.1) kanaka; (1.2) kanaka; (1.3) kanaka
- hebrajski: (1.1) אדם m (adam); (1.2) בן אדם m (ben adam)
- hindi: आदमी m
- hiszpański: (1.1) hombre m; (1.2) hombre m; (1.3) hombre m
- holenderski: (1.1) mens m; (1.2) man
- interlingua: (1.1) homine
- islandzki: (1.1) maður m; (1.2) maður m
- japoński: (1.1) 人間 (にんげん, ningen) (1.2) 人 (ひと, hito)
- jidysz: (1.1) מענטש m (mencz)
- kaszubski: (1.1) człowiek
- koreański: (1.1) 사람; (1.2) 사람
- litewski: (1.1) žmogus m; (1.2) žmogus m
- niemiecki: (1.1) Mensch m; (1.2) Mann m
- norweski (bokmål): (1.1) menneske n
- norweski (nynorsk): (1.1) menneske n
- nowogrecki: (1.1) άνθρωπος m; (1.2) άνθρωπος m
- ormiański: (1.1) մարդ
- pali: (1.1) nara m, macca m
- polski język migowy:
(w zapisie )
- rosyjski: (1.1-3) человек m
- slovio: (1.1) cxlovek (чловек)
- słowacki: (1.1) človek m
- suahili: (1.1) mtu; (1.2) mtu
- szwedzki: (1.1) människa w, mänska w, (1.1-2) karl w
- tetum: (1.1) ema
- turecki: (1.1) adam, insan
- ukraiński: (1.1-3) людина f
- wepski: (1.1) ristit
- węgierski: (1.1) ember
- wilamowski: (1.1) menś
- włoski: (1.1) uomo m; (1.2) uomo m; (1.3) uomo m
- źródła:
- ↑ zob. też Homo sapiens w katalogu gatunków
- ↑ hasło człowiek w: Izabela Malmor, Słownik etymologiczny języka polskiego, s. 99, Warszawa-Bielsko-Biała, Wydawnictwo Szkolne PWN ParkEdukacja, 2009, ISBN 978-83-262-0146-2.
człowiek (język kaszubski) [edytuj]
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) człowiek
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
