człowiek

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] człowiek (język polski)

człowiek (1.1)


wymowa: IPA: [ˈʧwɔvʲɛk] wymowa ?/i
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) homo sapiens, istota o najwyższym stopniu świadomości z zamieszkujących Ziemię; zob.  też człowiek w Wikipedii
(1.2) ktoś, jakaś osoba
(1.3) pracownik, podwładny, członek, element

odmiana: (1.1-3) lp  człowiek, ~a, ~owi, ~a, ~iem, ~u, ~u; lm  ludzi|e, ~, ~om, ~, ludźmi, ~ach, ~e przykłady:

(1.1) Ludzie powinni się przyjaźnić.
(1.2) Ten człowiek ucieka!
(1.3) Major cieszył się szacunkiem wśród swoich ludzi.

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.2) człeczyna, gość, osoba, persona; (1.3) pracownik, robotnik, podwładny, swój
antonimy: (1.1) przedmiot, rzecz, wytwór; (1.3) obcy, cwel
wyrazy pokrewne: rzecz.  człowieczeństwo, ludzkość, uczłowieczenie; przym.  człowiekowaty, człowieczy, ludzki, uczłowieczony; czas.  uczłowieczać
związki frazeologiczne: bezbarwny człowiek, biały człowiek, człowiek interesu, człowiek czynu, swój człowiek, szary człowiek, wielki człowiek, nie szata zdobi człowieka, lecz człowiek szatę
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

Źródło „http://pl.wiktionary.org/wiki/cz%C5%82owiek”