człowiek

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Spis treści

[edytuj] człowiek (język polski)

ludzie (1.1)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˈʧ̑wɔvʲjɛk], AS[ču̯ovʹi ̯ek], zjawiska fonetyczne: zmięk. i → j  
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) Homo sapiens[1], istota o najwyższym stopniu świadomości z zamieszkujących Ziemię; zob.  też człowiek w Wikipedii
(1.2) ktoś, jakaś osoba
(1.3) pracownik, podwładny, członek, element
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Ludzie powinni się przyjaźnić.
(1.2) Ten człowiek ucieka!
(1.3) Major cieszył się szacunkiem wśród swoich ludzi.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) człeczyna, gość, osoba, persona; przest.  lub żart.  człek
(1.3) pracownik, robotnik, podwładny, swój
antonimy:
(1.1) przedmiot, rzecz, wytwór
(1.3) obcy
wyrazy pokrewne:
rzecz.  człek m , człowieczeństwo n , uczłowieczenie n , ludzkość f , ludzik m , ludziska lm , bezludzie n , lud n , ludność f 
zdrobn.  człowieczek m 
zgrub.  człowieczysko n , człeczyna m 
czas.  uczłowieczyć, wyludnić, zaludnić, przeludnić, odczłowieczyć
przym.  człowieczy, uczłowieczony, człowiekowaty, ludzki, wyludniony, przeludniony, bezludny, człekokształtny, odczłowieczony, ludowy, nieludzki
przysł.  ludzko, człowieczo, bezludnie, ludowo, nieludzko
związki frazeologiczne:
bezbarwny człowiekbiały człowiekczłowiek interesuczłowiek czynuswój człowiekszary człowiekwielki człowieknie szata zdobi człowieka, lecz człowiek szatęczłowiek człowiekowi wilkiem
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. zob.  też Homo sapiens w katalogu gatunków

[edytuj] człowiek (język kaszubski)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) człowiek
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Współpraca
Narzędzia
W innych językach