front

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] front (język polski)


wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) wojsk.  rejon działań wojennych; zob.  też front (wojsko) w Wikipedii
(1.2) bud.  przód budynku
(1.3) meteorol.  strefa między dwiema masami powietrza; zob.  też front meteorologiczny w Wikipedii
(1.4) zgromadzenie partii lub osób pod jednym wspólnym programem
(1.5) przód, przednia część
(1.6) związek kilku armii objętych połączonym dowództwem

odmiana: przykłady:

(1.1) Jego brat zginął na froncie podczas II wojny światowej.
(1.2) Właściciel pomalował front kamienicy na różowo.
(1.3) Nad wschodnią częścią kraju będzie jeszcze przemieszczał się zimny front.
(1.4) Wczoraj powołany został front jedności narodowej.

składnia:
kolokacje: (1.3) ~ meteorologiczny/atmosferyczny, ~ ciepły/chłodny/zokludowany/stacjonarny, ~ przechodzi
synonimy: (1.2) fronton, fasada
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) przym.  frontowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:

[edytuj] front (esperanto)


znaczenia:
morfem

(1.1) front, przód

przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pochodne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:

Źródło: „http://pl.wiktionary.org/wiki/front”