kosztować

kosztować (język polski)

wymowa:

wymowa, IPA: [kɔˈʃtɔvaʨ̑], AS: [koštovać]

znaczenia:

czasownik nieprzechodni

(1.1) mieć jakąś cenę (także przenośnie)

czasownik przechodni

(2.1) próbować smakiem

(2.2) przen. przenośnie korzystać z czegoś

odmiana:

(1.1) koszt|ować, koniugacja IV; aspekt dokonany brak

(1.2) koszt|ować, koniugacja IV; aspekt dokonany skoszt|ować, koniugacja IV

przykłady:

(1.1) Cukierki kosztują 15 (piętnaście) złotych.

(1.1) Zdobycie złotego medalu kosztowało go 10 (dziesięć) lat ciężkich treningów.

(2.1) Dawniej pan miał niewolnika, który kosztował jego potrawy, aby sprawdzić, czy nie zostały zatrute.

(2.2) Bosman w każdym porcie kosztował wszelkich uciech.

składnia:

(1.1) ~ +liczebnik w B. biernik, nie kosztować +liczebnik w D. dopełniacz

(2) kosztować +D. dopełniacz

kolokacje:

(1.1) ~ 2 (dwa) złote, ~ dużo/mało

(2.1) ~ potrawy/wody/...

synonimy:

(2.1) próbować, smakować

(2.2) korzystać z, używać, folgować

antonimy:

wyrazy pokrewne:

(1.1) zob. zobacz: koszt

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) od koszt

uwagi:

(2) chociaż czasownik jest przechodni, zawsze rządzi dopełniaczem (por. przykład (2.1))

tłumaczenia:

(2.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: smakować

• angielski: (1.1) cost; (2.2) taste
• arabski: (1.1) كلف
• chorwacki: (1.1) koštati
• dolnołużycki: (1.1) płaśeś, pot. potocznie kóštowaś
• duński: (1.1) koste; (2.2) smage
• esperanto: (1.1) kosti; (1.2,3) gustumi
• francuski: (1.1) coûter, faire
• górnołużycki: (1.1) płaćić, pot. potocznie koštować
• hiszpański: (1.1) costar; (2.1) probar, catar, degustar; (2.2) gustar
• islandzki: (1.1) kosta
• litewski: (1.1) kainuoti
• niemiecki: (1.1) kosten
• nowogrecki: (1.1) έχω, κάνω, στοιχίζω, κοστίζω; (2.1) δοκιμάζω, γεύομαι; (2.2) απολαμβάνω, τέρπομαι
• polski język migowy:
  (w zapisie SignWriting)

  (1.1)
• rosyjski: (1.1) стоить
• slovio: (1.1) cenit (ценит)
• szwedzki: (1.1) kosta, gå på
• ukraiński: (1.1) коштувати

źródła: