kosztować

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] kosztować (język polski)

wymowa: wymowa ^?/i
znaczenia:
czasownik nieprzechodni

(1.1) mieć jakąś cenę (także przenośnie)

czasownik przechodni

(2.1) próbować smakiem

(2.2) przen. przenośnie korzystać z czegoś

odmiana: (1.1) koszt|ować, koniugacja IV; aspekt dokonany brak; (1.2) koszt|ować, koniugacja IV; aspekt dokonany skoszt|ować, koniugacja IV przykłady:

(1.1) Cukierki kosztują 15 (piętnaście) złotych.

(1.1) Zdobycie złotego medalu kosztowało go 10 (dziesięć) lat ciężkich treningów.

(2.1) Dawniej pan miał niewolnika, który kosztował jego potrawy, aby sprawdzić, czy nie zostały zatrute.

(2.2) Bosman w każdym porcie kosztował wszelkich uciech.

składnia: (1.1) ~ +liczebnik w B. biernik, nie kosztować +liczebnik w D. dopełniacz; (2) kosztować +D. dopełniacz
kolokacje: (1.1) ~ 2 (dwa) złote, ~ dużo/mało; (2.1) ~ potrawy/wody/...
synonimy: (2.1) próbować, smakować; (2.2) korzystać z, używać, folgować
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) zob. koszt
związki frazeologiczne:
etymologia: (1.1) od koszt
uwagi: (2) chociaż czasownik jest przechodni, zawsze rządzi dopełniaczem (por. przykład (2.1)) tłumaczenia:

• angielski: (1.1) cost; (2.1,2) taste
• chorwacki: (1.1) koštati
• dolnołużycki: (1.1) płaśeś, pot. potocznie kóštowaś; (2.1) wopytaś, pot. potocznie kóštowaś
• duński: (1.1) koste; (2.1,2) smage
• esperanto: (1.1) kosti; (1.2,3) gustumi
• francuski: (1.1) coûter, faire; (2.1) goûter
• górnołużycki: (1.1) płaćić, pot. potocznie koštować; (2.1) woptać, pot. potocznie koštować
• grecki: (1.1) έχω, κάνω, στοιχίζω, κοστίζω; (1.2) δοκιμάζω
• hiszpański: (1.1) costar; (1.2) probar
• islandzki: (1.1) kosta; (2.1) bragða, smakka
• jidysz: (2.1) פֿאַרזוכן (farzuchn)
• litewski: (1.1) kainuoti
• niemiecki: (1.1) kosten
• rosyjski: (1.1) стоить; (2.1) пробовать
• slovio: (1.1) cenit (ценит)
• szwedzki: (1.1) kosta, gå på; (2.1) smaka
• ukraiński: (1.1) коштувати
• węgierski: (2.1) megkóstol
• włoski: (2.1) assaporare