kosztować
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] kosztować (język polski)
- znaczenia:
czasownik nieprzechodni
czasownik przechodni
- odmiana:
- (1.1) koszt|ować, koniugacja IV; aspekt dokonany brak
- (1.2) koszt|ować, koniugacja IV; aspekt dokonany skoszt|ować, koniugacja IV
- przykłady:
- (1.1) Cukierki kosztują 15 (piętnaście) złotych.
- (1.1) Zdobycie złotego medalu kosztowało go 10 (dziesięć) lat ciężkich treningów.
- (2.1) Dawniej pan miał niewolnika, który kosztował jego potrawy, aby sprawdzić, czy nie zostały zatrute.
- (2.2) Bosman w każdym porcie kosztował wszelkich uciech.
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) od koszt
- uwagi:
- (2) chociaż czasownik jest przechodni, zawsze rządzi dopełniaczem (por. przykład (2.1))
- tłumaczenia:
- (2.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: smakować
- angielski: (1.1) cost; (2.2) taste
- arabski: (1.1) كلف
- chorwacki: (1.1) koštati
- dolnołużycki: (1.1) płaśeś, pot. kóštowaś
- duński: (1.1) koste; (2.2) smage
- esperanto: (1.1) kosti; (1.2,3) gustumi
- francuski: (1.1) coûter, faire
- górnołużycki: (1.1) płaćić, pot. koštować
- hiszpański: (1.1) costar; (2.1) probar, catar, degustar; (2.2) gustar
- islandzki: (1.1) kosta
- litewski: (1.1) kainuoti
- niemiecki: (1.1) kosten
- nowogrecki: (1.1) έχω, κάνω, στοιχίζω, κοστίζω; (2.1) δοκιμάζω, γεύομαι; (2.2) απολαμβάνω, τέρπομαι
- polski język migowy:
(w zapisie )
- rosyjski: (1.1) стоить
- slovio: (1.1) cenit (ценит)
- szwedzki: (1.1) kosta, gå på
- ukraiński: (1.1) коштувати
- źródła: