dynia
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] dynia (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) bot. Cucurbita, roślina z rodziny dyniowatych; zob. też dynia w Wikipedii
- (1.2) kulin. duży, najczęściej żółty lub pomarańczowy owoc dyni (1.1)
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik dynia dynie dopełniacz dyni dyń celownik dyni dyniom biernik dynię dynie narzędnik dynią dyniami miejscownik dyni dyniach wołacz dynio dynie
- przykłady:
- (1.1) W ogrodzie zasadzimy trochę dyni.
- (1.2) Wydrążyliśmy dynię i włożyliśmy w środek świeczkę.
- składnia:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- zobacz też: Indeks:Polski - Jedzenie
- tłumaczenia:
- angielski: (1.2) pumpkin
- arabski: (1) قرع, يقطين
- baskijski: (1.1-2) kuia, kalabaza
- bułgarski: (1.2) тиква f
- chorwacki: (1.2) tikva f, bundeva f
- czeski: (1.2) dýně f
- dolnołużycki: (1.2) banja f
- fiński: (1.1-2) kurpitsa
- francuski: (1.1-2) courge f
- hindi: (1.2) कद्दू m (kaddu)
- hiszpański: (1.1-2) calabaza f
- holenderski: (1.1) pompoen
- interlingua: (1.2) cucurbita
- jidysz: (1.1) דיניע f (dinje)
- łaciński: (1.1-2) cucurbita f
- niemiecki: (1.1-2) Kürbis m
- nowogrecki: (1.1) κολοκυθιά f; (1.2) κολοκύθα f, κολοκύθι n
- ormiański: (1) դդում
- rosyjski: (1.2) тыква f
- szwedzki: (1.1-2) pumpa w
- tajski: (1) ฟักเหลือง
- ukraiński: (1.2) гарбуз m
- wilamowski: (1.1-2) bania f
- włoski: (1.2) zucca
- źródła:
