monarcha
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] monarcha (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) osoba, która włada (rządzi) w kraju o ustroju innym niż republika, zob. też monarcha w Wikipedii
odmiana: (1.1) lp monar|cha, ~chy, ~sze, ~chę, ~chą, ~sze, ~cho; lm ~chowie, ~chów, ~chom, ~chów, ~chami, ~chach, ~chowie przykłady:
- (1.1) przykład
składnia:
kolokacje:
synonimy: władca, król, książę, cesarz
antonimy: poddany, wasal
wyrazy pokrewne: przym. monarszy; rzecz. monarchia, monarchini
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) monarch
- duński: (1.1) monark w
- francuski: (1.1) monarque m
- niemiecki: (1.1) Monarch m
[edytuj] monarcha (interlingua)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) monarcha, jedynowładca
odmiana: przykłady:
- (1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: Hasło zaimportowane automatycznie - wymaga uzupełnienia i weryfikacji. Kliknij na Edytuj, wypełnij puste pola i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy!
