monarcha

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

monarcha (język polski)[edytuj]

monarchowie (1.1)
monarcha (2.1)
wymowa:
IPA[mɔ̃ˈnarxa], AS[mõnarχa], zjawiska fonetyczne: nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba, która rządzi krajem o ustroju nierepublikańskim; zob. też monarcha w Wikipedii

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(2.1) ent., pot. motyl z gatunku Danaus plexippus
odmiana:
(1.1)
(2.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) władca, koronowana głowa, jedynowładca
(2.1) danaid wędrowny, monarch
antonimy:
(1.1) poddany, wasal
hiperonimy:
(1.1) głowa państwa
(2.1) motyl
hiponimy:
(1.1) cesarz, car, król, sułtan, faraon, wielki książę, regent, samowładca, samodzierżca
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. monarchia m, monarchista m, monarchistka f
forma żeńska monarchini f
przym. monarszy, monarchistyczny
przysł. monarszo
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) gr. μόναρχοςgr. μόνος + ἀρχός (monos + archós) → jedyny władca
(2.1) od (1.1)
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:

monarcha (interlingua)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) monarcha, jedynowładca
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
Hasło zostało zaimportowane automatycznie – wymaga uzupełnienia i weryfikacji. Kliknij na Edytuj, wypełnij puste pola i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy!
źródła: