wychodzić

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

wychodzić (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[vɨˈxɔʥ̑iʨ̑], AS[vyχoʒ́ić], zjawiska fonetyczne: zmięk. wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. wyjść)

(1.1) zob. wyjść dk.

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)

(2.1) być skierowanym na coś

czasownik przechodni dokonany (ndk. brak)

(3.1) pot. uzyskać coś chodząc gdzieś wielokrotnie
odmiana:
(1-2) koniugacja VIa
(3)
przykłady:
(2.1) Okna mojego pokoju wychodzą na hałaśliwą ulicę.
(3.1) Chodził, chodził i po dwóch latach wychodził sobie podwyżkę.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. chodzenie n, wychodzenie n, wychodek mrz, wychodne n, wychodnia f
czas. chodzić, chadzać
związki frazeologiczne:
nie wychodzić z kieszeniwychodzić za mążwychodzić ze skóry
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: wyjść
źródła: