wychodzić

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

wychodzić (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[vɨˈxɔʥ̑iʨ̑], AS[vyχoʒ́ić], zjawiska fonetyczne: zmięk. wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. wyjść)

(1.1) zob.: wyjść dk.

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)

(2.1) być skierowanym na coś

czasownik przechodni dokonany (ndk. brak)

(3.1) pot. uzyskać coś chodząc gdzieś wielokrotnie
odmiana:
(1-2) koniugacja VIa
(3)
przykłady:
(2.1) Okna mojego pokoju wychodzą na hałaśliwą ulicę.
(3.1) Chodził, chodził i po dwóch latach wychodził sobie podwyżkę.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. chodzenie n, wychodzenie n, wychodek mrz, wychodne n, wychodnia f
czas. chodzić, chadzać
związki frazeologiczne:
nie wychodzić z kieszeniwychodzić za mążwychodzić ze skóry
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: wyjść
źródła: