mózg
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] mózg (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) anat. narząd znajdujący się wewnątrz czaszki odpowiedzialny za myślenie; zob. też mózg w Wikipedii
- (1.2) pot. osoba o wybitnym intelekcie
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik mózg mózgi dopełniacz mózgu mózgów celownik mózgowi mózgom biernik mózg mózgi narzędnik mózgiem mózgami miejscownik mózgu mózgach wołacz mózgu mózgi
- przykłady:
- (1.1) Mózg człowieka jest niezwykle złożony.
- (1.2) Nad tym projektem pracowały najtęższe mózgi naszej politechniki.
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) brain; (1.2) whiz
- arabski: (1.1) دماغ, مخ
- azerski: (1.1) beyin
- białoruski: (1.1) мозг m
- bułgarski: (1.1) мозък m
- chorwacki: (1.1) mozak m
- czeski: (1.1) mozek m
- dolnołużycki: (1.1) mórzgi lm
- duński: (1.1) hjerne w
- esperanto: (1.1) cerbo
- fiński: (1.1) aivot lm
- francuski: (1.1) cerveau m, cervelle f
- górnołużycki: (1.1) mozy lm
- gruziński: (1.1) ტვინი (t'vini)
- hebrajski: (1.1) מח m
- hiszpański: (1.1) cerebro m
- interlingua: (1.1) cerebro
- islandzki: (1.1) heili m
- japoński: (1.1) 脳 (nou)
- jidysz: (1.1) מוח m (mojech); (1.2) זשוזשען (żużen)
- kaszubski: (1.1) mùsk m
- krymskotatarski: (1.1) miy
- niemiecki: (1.1) Hirn n, Gehirn n
- norweski (bokmål): (1.1) hjerne m
- nowogrecki: (1.1-2) εγκέφαλος m
- rosyjski: (1.1) мозг m; (1.2) ум m, головастик m
- rumuński: (1.1) creier n
- serbski: (1.1) мозак
- słowacki: (1.1) mozog m
- staroegipski: (1.1)
(ʿmm) - szwedzki: (1.1) hjärna w
- turecki: (1.1) beyin
- ukraiński: (1.1) мозок
- węgierski: (1.1) agy
- wietnamski: (1.1) óc
- włoski: (1.1) cervello
- źródła:
