główny
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] główny (język polski)
wymowa: IPA: [ˈgwuvnɨ]
znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) pierwszorzędny, podstawowy, zasadniczy, najważniejszy
odmiana: (1.1) główn|y, ~a, ~e, ~i przykłady:
- (1.1) Zwykle głównymi bohaterami kryminałów są detektywi.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy: (1.1) poboczny
wyrazy pokrewne: rzecz. głowa; przysł. głównie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) main
- chorwacki: (1.1) glavni
- czeski: (1.1) hlavní
- dolnołużycki: (1.1) głowny
- duński: (1.1) hoved-
- esperanto: (1.1) ĉefa
- francuski: (1.1) principal
- grecki: (1.1) κύριος
- hiszpański: (1.1) principal
- islandzki: (1.1) aðal-
- jidysz: (1.1) הויפּט (hojpt)
- niemiecki: (1.1) haupt
- rosyjski: (1.1) главный
- słowacki: (1.1) hlavný
- szwedzki: (1.1) huvud-
