roślina

roślina (język polski)

roślina (1.1)

wymowa:

wymowa, IPA: [rɔɕˈlʲĩna], AS: [roślʹĩna], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • nazal. nazalizacja 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) wykształcony organizm roślinny; zob. zobacz też rośliny w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	roślina	rośliny
dopełniacz	rośliny	roślin
celownik	roślinie	roślinom
biernik	roślinę	rośliny
narzędnik	roślinie	roślinami
miejscownik	rośliną	roślinach
wołacz	roślino	rośliny

przykłady:

(1.1) W ogrodzie rosło dużo pięknych roślin.

składnia:

kolokacje:

hodowla roślin(y) • przesadzać roślinę (rośliny) • roślina chroniona • roślina doniczkowa • roślina światłolubna / cieniolubna • roślina zielona • sadzić roślinę (rośliny) • uprawa roślin(y)

synonimy:

(1.1) drzewo, ziele

antonimy:

(1.1) zwierzę

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik roślinność f rodzaj żeński

zdrobn. zdrobniale roślinka f rodzaj żeński

przym. przymiotnik roślinny

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) plant
• arabski: (1.1) نبات
• baskijski: (1.1) landare
• bułgarski: (1.1) растение n rodzaj nijaki
• chiński: (1.1) 植物
• chorwacki: (1.1) biljka f rodzaj żeński
• dolnołużycki: (1.1) rostlina f rodzaj żeński
• duński: (1.1) plante w rodzaj wspólny
• esperanto: (1.1) planto, kreskaĵo, vegetaĵo
• fiński: (1.1) kasvi
• francuski: (1.1) plante f rodzaj żeński
• hiszpański: (1.1) planta
• indonezyjski: (1.1) tumbuh-tumbuhan
• interlingua: (1.1) planta
• islandzki: (1.1) jurt/urt f rodzaj żeński, planta f rodzaj żeński
• japoński: (1.1) 植物 (しょくぶつ, shokubutsu)
• jidysz: (1.1) געוויקס n rodzaj nijaki (gewiks)
• niemiecki: (1.1) Pflanze f rodzaj żeński
• nowogrecki: (1.1) φυτό n rodzaj nijaki
• portugalski: (1.1) planta
• rosyjski: (1.1) растение n rodzaj nijaki
• słowacki: (1.1) rastlina f rodzaj żeński
• szwedzki: (1.1) växt w rodzaj wspólny
• turecki: (1.1) bitki
• ukraiński: (1.1) рослина f rodzaj żeński
• włoski: (1.1) pianta f rodzaj żeński

źródła: