cukier

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

[edytuj] cukier (język polski)

cukier w kostkach (1.2-3)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˈʦ̑ucɛr], AS[cuḱer], zjawiska fonetyczne: zmięk. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) organiczny związek chemiczny składający się z atomów węgla, wodoru i tlenu; zob.  też węglowodany w Wikipedii (zazwyczaj w liczbie mnogiej)
(1.2) cukier jadalnycukier otrzymywany z trzciny cukrowej (cukier trzcinowy) bądź z buraków cukrowych (cukier buraczany); zob.  też cukier spożywczy w Wikipedii
(1.3) cukier spożywczynazwa handlowa cukru otrzymywanego z buraków cukrowych; zob.  też cukier buraczany w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
(1.2-3)
przykłady:
(1.1) Cukier jest związkiem chemicznym i bywa nazywany inaczej węglowodanem.
(1.2) Cukier jadalny jest środkiem spożywczym.
(1.3) Cukier spożywczy składa się niemal w całości z sacharozy.
składnia:
kolokacje:
(1.3) cukier w kostkachcukier-pudercukier waniliowy/wanilinowy
synonimy:
(1.1) sacharyd, węglowodan
(1.2-3) reg. maz.  cuker, reg. śl.  cuker, reg.  warmiński, reg.  wielkopolski faryna
antonimy:
wyrazy pokrewne:
czas.  cukrzyć/pocukrzyć
rzecz.  cukiernica, cukierniczka, cukrownia, cukierek
przym.  cukrzany, cukrowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
z niem.  Zucker[1] z swn.  zucura z arab.  سكر (sukkar) z pers.  shakar [potrzebna transliteracja na perski] z sanskr.  शर्करा (sarkara)[2]
uwagi:
zobacz hasło cukier w Wikipedii, zobacz hasło cukier w Wikicytatach
tłumaczenia:
źródła:
  1. Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, s. 46, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008. ISBN 978-83-01-15588-9.
  2. hasło 'sugar' w Online Etymology Dictionary
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Współpraca
Narzędzia
W innych językach