cukier

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] cukier (język polski)

cukier w kostkach (1.2-3)
cukier w kostkach (1.2-3)


wymowa: posłuchaj
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) (inaczej węglowodan): organiczny związek chemiczny składający się z atomów węgla, wodoru i tlenu, zob. też Węglowodany w Wikipedii
(1.2) cukier jadalny - cukier otrzymywany z trzciny cukrowej (cukier trzcinowy) bądź z buraków cukrowych (cukier buraczany), zob. też Cukier jadalny w Wikipedii
(1.3) cukier spożywczy - nazwa handlowa cukru otrzymywanego z buraków cukrowych (zarówno krajowej produkcji, jak i importowanego), zob. też Cukier buraczany w Wikipedii

odmiana: (1) lp cukier, cukru, cukru, ~, cukrem, cukru, cukier/cukru; (1.2-3) bez lm; (1.1) lm cukr|y, cukrów, cukrom, cukry, cukrami, cukrach, cukry
przykłady:

(1.1) Cukier jest związkiem chemicznym i bywa nazywany inaczej węglowodanem.
(1.2) Cukier jadalny jest środkiem spożywczym na świecie.
(1.3) Cukier spożywczy składa się niemal w całości z sacharozy.

składnia:
kolokacje: (1.3) cukier w kostkach, cukier-puder
synonimy: (1.1-3) regionalizm mazowiecki cuker, regionalizm śląski cuker, regionalizm warmiński faryna, regionalizm wielkopolski faryna, wymysojer cöker
antonimy:
wyrazy pokrewne: czas. cukrzyć/pocukrzyć; rzecz. cukiernica, cukierniczka, cukrownia, cukierek; przym. cukrzany, cukrowy
związki frazeologiczne:
etymologia: bezpośrednio od niem. Zucker; oryg. z sans. शर्करा (sarkara) → pers. shakar → arab. sukkar → Europa
uwagi: zobacz hasło cukier w Wikipedii, zobacz hasło cukier w Wikicytatach
tłumaczenia: