zakończenie
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
zakończenie (język polski)[edytuj]
- wymowa:
- IPA: [ˌzakɔ̃j̃n͇ˈʧ̑ɛ̃ɲɛ], AS: [zakõĩ ̯ṇčẽńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• rozs. artyk.• -ni…• akc. pob. wymowa
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) rzecz. odczas. od zakończyć
- (1.2) ostatnia część jakiejś czynności, działań, opowieści, utworu literackiego, muzycznego, filmu
- (1.3) wystający fragment jakiegoś przedmiotu
- (1.4) praw. telekom. fizyczny punkt, w którym abonent otrzymuje dostęp do publicznej sieci telekomunikacyjnej; zob. też zakończenie sieci w Wikipedii
- przykłady:
- (1.1) Zakończenie budowy było o wiele trudniejsze, niż jej rozpoczęcie.
- (1.2) Ten kryminał ma zaskakujące zakończenie. Nigdy nie zgadniesz, kto zabił!
- (1.3) Nikotyna poraża ruchowe zakończenia nerwowe.
- (1.4) Zakończenie sieci identyfikuje się za pomocą konkretnego adresu sieciowego.
- składnia:
- zakończenie + D.
- kolokacje:
- (1.1) ~ zadania • ~ projektu • ~ kariery • ~ budowy • ~ leczenia • ~ roku szkolnego
- (1.2) szczęśliwe ~ • ~ utworu • ~ książki • ~ opowiadania
- (1.3) ~ aksonu • ~ nerwowe • ~ wentylacyjne
- (1.4) ~ sieci
- synonimy:
- (1.1) sfinalizowanie, ukończenie, zwieńczenie, pot. meta
- (1.2) finał, zwieńczenie, finisz, kropka nad i, pot. końcówka, pot. koniec
- (1.3) końcówka, koniec, koniuszek
- antonimy:
- (1.1) rozpoczęcie
- (1.2) rozpoczęcie, początek
- związki frazeologiczne:
- znaleźć zakończenie w sądzie / u prokuratora, itp.
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) end, completion, surcease; (1.2) end, ending, finale, epilogue; (1.3) ending; (1.4) network termination, skr. NT
- arabski: (1.1) نهاية f; (1.1-2) إنتهاء
- duński: (1.2) slutning w
- źródła:
