czoło
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] czoło (język polski)
.JPG&filetimestamp=20100407154815)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) anat. część głowy nad brwiami i pomiędzy skrońmi
- (1.2) początek, przednia część czegoś rozciągniętego
- odmiana:
- (1.1) lp czoł|o, czoła, czołu, czoło, czołem, czole, czoło; lm czoł|a, czół, czołom, czoła, czołami, czołach, czoła
- (1.2) lp czoł|o, czoła, czołu, czoło, czołem, czele, czoło; blm
- przykłady:
- (1.1) Mój tato ma wysokie czoło.
- (1.2) Lance Armstrong wysuwa się na czoło peletonu.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.2) czoło peletonu / pochodu / procesji / marszu • czoło lądolodu / lodowca / osuwiska / fali • na czele
- antonimy:
- (1.2) ogon, ariergarda
- związki frazeologiczne:
- stać na czele • w pocie czoła • stawiać czoła • marsowe czoło • chylić czoła • chodzić z podniesionym czołem • mieć wypisane na czole
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) forehead
- arabski: (1.1) جبين, جبهة
- azerski: (1.1) alın
- białoruski: (1.1) лоб m
- bułgarski: (1.1) чело n
- chorwacki: (1.1) čelo n
- czeski: (1.1) čelo n
- dolnołużycki: (1.1) coło
- duński: (1.1) pande w
- fiński: (1.1) otsa
- francuski: (1.1) front m
- hiszpański: (1.1) frente f
- islandzki: (1.1) enni m
- japoński: (1.1) 額 (ひたい)
- jidysz: (1.1) שטערן m
- macedoński: (1.1) чело n
- niemiecki: (1.1) Stirn f
- norweski (bokmål): (1.1) panne
- nowogrecki: (1.1) μέτωπο n
- rosyjski: (1.1) лоб m
- serbski: (1.1) чело n
- slovio: (1.1) lob (лоб)
- słowacki: (1.1) čelo
- staroegipski: (1.1)
(ḥȝt) - szwedzki: (1.1) panna
- tetum: (1.1) reen-toos
- turecki: (1.1) alın
- ukraiński: (1.1) чоло n
- węgierski: (1.1) homlok
- wilamowski: (1.1) śtiyn
- włoski: (1.1) fronte f
- źródła:
