czoło
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] czoło (język polski)
wymowa: wymowa
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) lp czoł|o, ~a, ~u, ~o, ~em, czole, ~o; lm czoł|a, czół, ~om, ~a, ~ami, ~ach, ~a
- (1.2) lp czoł|o, ~a, ~u, ~o, ~em, czele, ~o; blm
przykłady:
- (1.1) Mój tato ma wysokie czoło.
- (1.2) Lance Armstrong wysuwa się na czoło peletonu.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: przym. czołowy
związki frazeologiczne: na czele, w pocie czoła, stawiać czoła, marsowe czoło
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) forehead
- białoruski: (1.1) лоб m
- bułgarski: (1.1) чело n
- chorwacki: (1.1) čelo n
- czeski: (1.1) čelo n
- dolnołużycki: (1.1) coło
- duński: (1.1) pande w
- fiński: (1.1) otsa
- francuski: (1.1) front m
- grecki: (1.1) μέτωπο n
- hiszpański: (1.1) frente f
- islandzki: (1.1) enni m
- japoński: (1.1) 額 (ひたい)
- jidysz: (1.1) שטערן m
- macedoński: (1.1) чело n
- niemiecki: (1.1) Stirn f
- norweski (bokmål): (1.1) panne
- rosyjski: (1.1) лоб m
- serbski: (1.1) чело n
- slovio: (1.1) lob (лоб)
- staroegipski: (1.1)
(ḥȝt) - szwedzki: (1.1) panna
- tetum: (1.1) reen-toos
- turecki: (1.1) alın
- ukraiński: (1.1) чоло n
- węgierski: (1.1) homlok
- włoski: (1.1) fronte f
