czaszka
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] czaszka (język polski)
czaszka człowieka (1.1)
wymowa: IPA: [ˈʧaʃka]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) anat. część szkieletu chroniąca mózg, znajdująca się w głowie
- (1.2) pot. sklepienie głowy
odmiana: (1) lp czasz|ka, ~ki, ~ce, ~kę, ~ką, ~ce, ~ko; lm ~ki, ~ek, ~kom, ~ki, ~kami, ~kach, ~ki
przykłady:
- (1.1) W tej części muzeum umieszczona jest ekspozycja wilczych czaszek.
składnia:
kolokacje:
synonimy: (1) pot. czacha, czania
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. czasza, przym. czaszkowy
związki frazeologiczne: trupia czaszka
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
- angielski: (1.1) cranium, skull
- białoruski: (1.1) чэрап m
- bułgarski: (1.1) череп m
- chorwacki: (1.1) lubanja f
- duński: (1.1) kranie n, kranium n
- esperanto: (1.1) kranio
- francuski: (1.1) crâne m
- grecki: (1.1) κρανίο n
- hiszpański: (1.1) calavera f, cráneo m
- interlingua: (1.1) cranio
- islandzki: (1.1) hauskúpa f
- jidysz: (1.1) שאַרבן m (szarbn)
- niemiecki: (1.1) Schädel m
- rosyjski: (1.1) череп m
- tetum: (1.1) ulun-ruin
- ukraiński: (1.1) череп m

