sprawa

sprawa (język polski)

wymowa:

wymowa, IPA: [ˈsprava], AS: [sprava]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) to, co jest dla kogoś ważne

(1.2) praw. prawniczy postępowanie sądowe

odmiana:

(1.1-2)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	sprawa	sprawy
dopełniacz	sprawy	spraw
celownik	sprawie	sprawom
biernik	sprawę	sprawy
narzędnik	sprawą	sprawami
miejscownik	sprawie	sprawach
wołacz	sprawo	sprawy

przykłady:

(1.1) Mam do ciebie sprawę.

składnia:

kolokacje:

(1.1) ws. (= w sprawie) • ds. (= do spraw) • nie moja sprawa

synonimy:

(1.1) kwestia, problem

antonimy:

wyrazy pokrewne:

czas. czasownik sprawiać

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) case
• arabski: (1.1) شأن m rodzaj męski (1.1-2) قضية f rodzaj żeński (1.2) دعوى f rodzaj żeński
• dolnołużycki: (1.1) nastupnosć f rodzaj żeński
• duński: (1.1) sag w rodzaj wspólny
• esperanto: (1.1) afero
• francuski: (1.1) question f rodzaj żeński, affaire f rodzaj żeński
• hiszpański: (1.1) asunto m rodzaj męski, cuestión f rodzaj żeński
• niemiecki: (1.1) Sache f rodzaj żeński
• nowogrecki: (1.1) ζήτημα n rodzaj nijaki, υπόθεση f rodzaj żeński
• polski język migowy:
  (w zapisie SignWriting)

  (1.1) , nie moja sprawa:
• rosyjski: (1.1) дело n rodzaj nijaki
• szwedzki: (1.1) ärende n rodzaj nijaki, sak w rodzaj wspólny; (1.2) sak w rodzaj wspólny
• węgierski: (1.1) dolog, kérdés, ügy
• włoski: (1.1) affare m rodzaj męski

źródła: