bania

bania (język polski)

wymowa:

IPA: [ˈbãɲa], AS: [bãńa], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • nazal. nazalizacja • -ni… końcówka -ni… 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) reg. śl. regionalizm śląski dynia

(1.2) pot. potocznie głowa

(1.3) wschodnioeuropejska łaźnia parowa; zob. zobacz też bania (łaźnia) w Wikipedii

(1.4) gwara więzienna wódka

(1.5) gwara uczniowska/studencka: ocena niedostateczna

odmiana:

przykłady:

(1.2) Ale mnie bania boli po wczorajszej balandze.

(1.4) On jest na bani. → On jest nietrzeźwy.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.2) baniak

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik baniak

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: dynia

(1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: głowa

źródła:

bania (język kaszubski)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) dynia

(1.2) żart. żartobliwie duża głowa, szczególnie łysa

odmiana:

przykłady:

(1.1) Òn to mô głowã jak bania. → On to ma głowę jak dynia.

(1.2) Mô baniã jak wrëk. → Ma głowę jak brukiew.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

bania (język wilamowski)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) dynia

odmiana:

(1.1) lp liczba pojedyncza bania; lm liczba mnoga bana

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

zobacz też: Indeks:Wilamowski - Jedzenie

źródła: