ostatni

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

ostatni (język polski) [edytuj]

ostatni (1.2) owoc
wymowa:
wymowa ?/i, IPA: [ɔˈstatʲɲi], AS: [ostatʹńi], zjawiska fonetyczne: zmięk. 
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) znajdujący się na końcu listy, kolejności
(1.2) taki, który pozostał, gdy innych już nie ma

rzeczownik, rodzaj męski

(2.1) ktoś ostatni (1)
(2.2) człowiek najbardziej niemoralny
odmiana:
(1.1)
 
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga
m.-os. /mzw  mrz  f  n  m.-os.  nm.-os. 
mianownik ostatni ostatnia ostatnie ostatni ostatnie
dopełniacz ostatniego ostatniej ostatniego ostatnich
celownik ostatniemu ostatniej ostatniemu ostatnim
biernik ostatniego ostatni ostatnią ostatnie ostatnich ostatnie
narzędnik ostatnim ostatnią ostatnim ostatnimi
miejscownik ostatnim ostatniej ostatnim ostatnich
wołacz ostatni ostatnia ostatnie ostatni ostatnie
 nie stopniuje się
przykłady:
(1.1) Dotarłem do mety jako ostatni.
składnia:
kolokacje:
ostatnia instancja • ostatnie słowo oskarżonego
synonimy:
(1.1) końcowy
antonimy:
(1.1) pierwszy, początkowy
wyrazy pokrewne:
rzecz.  ostatek m , ostatki nm.-os. , ostateczność f , ostatnia f 
przym.  przedostatni, ostateczny
przysł.  ostatnio, ostatecznie
związki frazeologiczne:
ostatnia droga • Ostatnia Wieczerza • ostatnie namaszczenie • do ostatniej kropli krwi • do ostatniej koszuli • święta Jadwiga ostatnie jabłka dźwiga
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
Źródło „http://pl.wiktionary.org/w/index.php?title=ostatni&oldid=3268498”