park
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
[edytuj] park (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- odmiana:
-
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik park parki dopełniacz parku parków celownik parkowi parkom biernik park parki narzędnik parkiem parkami miejscownik parku parkach wołacz parku parki
- przykłady:
- (1.1) W niedzielę byliśmy w parku całą rodziną.
- (1.2) Za miastem otwarto nowy park technologiczny.
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) park
- arabski: (1.1) منتزه (múntazah) m
- białoruski: (1.1) парк m
- chiński: (1.1) 公園, 公园 (gōngyuán)
- chorwacki: (1.1) park
- czeski: (1.1) park
- duński: (1.1) park w; (1.2) park w
- esperanto: (1.1) parko
- fiński: (1.1) puisto
- francuski: (1.1) parc m, jardin public m
- gruziński: (1.1) პარკი (p'ark'i)
- hebrajski: (1.1) פרק (park) m
- hindi: (1.1) बाग़ (bāga)
- hiszpański: (1.1) parque m
- japoński: (1.1) 公園 (こうえん)
- jidysz: (1.1) פּאַרק m (park)
- koreański: (1.1) 공원 (公園, gong-won)
- niemiecki: (1.1) Park m
- nowogrecki: (1.1) πάρκο n
- portugalski: (1.1) parque m
- rosyjski: (1.1) парк (park) m
- rumuński: (1.1) parc n
- słowacki: (1.1) park m
- szwedzki: (1.1) park w
- ukraiński: (1.1) парк (park) m
- węgierski: (1.1) park
- włoski: (1.1) parco m
- źródła:
[edytuj] park (język angielski)
- wymowa:
- wymowa amerykańska
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) park
- (1.2) kompleks (np. badawczy, biurowy, przemysłowy)
przymiotnik
- (2.1) parkowy
czasownik
- (3.1) parkować, zaparkować
- przykłady:
- (1.1) Yesterday my daughter and I walked to the park to spend some time together. → Wczoraj poszliśmy z moją córką do parku, by spędzić ze sobą trochę czasu.
- (3.1) The parking ban is in effect, so you'll need to park your car on the even side of the street. → Obowiązuje zakaz parkowania, więc będziesz musiał zaparkować swój samochód po parzystej stronie ulicy.
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
[edytuj] park (język chorwacki)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) park
- odmiana:
- (1.1) pȁrk, pȁrka, pȁrku, pȁrk, pȁrkom, pȁrku, pȁrče lp pàrkovi, pàrkova, pàrkovima, pàrkove, pàrkovima, pàrkovima, pàrkovi
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
[edytuj] park (język czeski)
- wymowa:
- wymowa
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny
- (1.1) park
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
[edytuj] park (esperanto (morfem))
- wymowa:
- znaczenia:
- (1.1) park
- (1.2) parkować
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
[edytuj] park (język norweski (bokmål))
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) park
- odmiana:
- (1.1) en park, parken, parker, parkene
- przykłady:
- (1.1) Er det trygt i denne parken? → Czy w tym parku jest bezpiecznie?
- (1.1) Han gikk en tur i parken for å mate endene og svanene. → Poszedł na spacer do parku, żeby pokarmić kaczki i łabędzie.
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
[edytuj] park (język szwedzki)
- wymowa:
- [par:k] wymowa
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny
- (1.1) park
- odmiana:
- (1.1) en park, parken, parker, parkerna
- przykłady:
- (1.1) Parken byggdes med privata medel. → Park wybudowano prywatnymi środkami.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) djurpark • nationalpark • parkbänk
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
