francuski
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] francuski (język polski)
wymowa:
znaczenia:
przymiotnik
w użyciu rzeczownikowym
- (2.1) język urzędowy Francji, części Belgii, Szwajcarii, Kanady oraz kilkunastu innych państw; zob. też język francuski w Wikipedii
odmiana: lp francusk|i, ~a, ~ie; lm francuscy, ~ie; stopień wyższy: nie tworzy
przykłady:
składnia:
kolokacje: (1.1) narodowość francuska; obywatelstwo francuski; (2.1) mówić/pisać/... po francusku
synonimy: (1.1) galijski
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) rzecz. Francja, francuszczyzna
związki frazeologiczne: (1.1) ciasto francuskie, klucz francuski, pocałunek francuski, miłość francuska, francuska choroba, francuski piesek
etymologia: (1-2) od Francja
uwagi:
tłumaczenia:
- amharski: (1-2) ፈረንሳይኛ
- angielski: (1-2) French
- chorwacki: (1-2) francuski
- duński: (1.1) fransk
- francuski: (1.1) français; (2.1) français m
- gudżarati: (1-2) ફ્રાન્સીસી, ફ્રાન્સીસી f
- hindi: (1-2) फ़्राँसीसी, फ़्राँसीसी f
- interlingua: (1-2) francese
- islandzki: (1.1) franskur; (2.1) franska f
- niemiecki: (1-2) französisch
- włoski: (1.1-2) francese

