francuski
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
francuski (język polski) [edytuj]
Le français est une langue romane parlée comme langue maternelle principalement en France (y compris outre-mer), dont elle est originaire (la « langue d’oïl »), en Belgique (en Wallonie et à Bruxelles), à Monaco, dans plusieurs provinces et territoires du Canada (principalement au Québec, mais aussi en Ontario et au Nouveau-Brunswick) et en Suisse romande (le français est l'une des quatre langues officielles de la Suisse).
francuski (2.1)
- znaczenia:
przymiotnik
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (2.1) język urzędowy Francji, części Belgii, Szwajcarii, Kanady oraz kilkunastu innych państw; zob. też język francuski w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga m.-os./mzw mrz f n m.-os. nm.-os. mianownik francuski francuska francuskie francuscy francuskie dopełniacz francuskiego francuskiej francuskiego francuskich celownik francuskiemu francuskiej francuskiemu francuskim biernik francuskiego francuski francuską francuskie francuskich francuskie narzędnik francuskim francuską francuskim francuskimi miejscownik francuskim francuskiej francuskim francuskich wołacz francuski francuska francuskie francuscy francuskie stopień wyższy bardziej francuski przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga m.-os./mzw mrz f n m.-os. nm.-os. mianownik bardziej francuski bardziej francuska bardziej francuskie bardziej francuscy bardziej francuskie dopełniacz bardziej francuskiego bardziej francuskiej bardziej francuskiego bardziej francuskich celownik bardziej francuskiemu bardziej francuskiej bardziej francuskiemu bardziej francuskim biernik bardziej francuskiego bardziej francuski bardziej francuską bardziej francuskie bardziej francuskich bardziej francuskie narzędnik bardziej francuskim bardziej francuską bardziej francuskim bardziej francuskimi miejscownik bardziej francuskim bardziej francuskiej bardziej francuskim bardziej francuskich wołacz bardziej francuski bardziej francuska bardziej francuskie bardziej francuscy bardziej francuskie stopień najwyższy najbardziej francuski przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga m.-os./mzw mrz f n m.-os. nm.-os. mianownik najbardziej francuski najbardziej francuska najbardziej francuskie najbardziej francuscy najbardziej francuskie dopełniacz najbardziej francuskiego najbardziej francuskiej najbardziej francuskiego najbardziej francuskich celownik najbardziej francuskiemu najbardziej francuskiej najbardziej francuskiemu najbardziej francuskim biernik najbardziej francuskiego najbardziej francuski najbardziej francuską najbardziej francuskie najbardziej francuskich najbardziej francuskie narzędnik najbardziej francuskim najbardziej francuską najbardziej francuskim najbardziej francuskimi miejscownik najbardziej francuskim najbardziej francuskiej najbardziej francuskim najbardziej francuskich wołacz najbardziej francuski najbardziej francuska najbardziej francuskie najbardziej francuscy najbardziej francuskie
- przykłady:
- (1.1) Kupiłem dzisiaj wyborne francuskie wino.
- (2.1) We Francji francuski ma status języka urzędowego.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) narodowość francuska • obywatelstwo francuskie • klucz francuski • frank francuski • buldog francuski • francuskie imperium kolonialne • alfabet francuski • republika francuska • ogród francuski • owczarek francuski Briard • tamaryszek francuski • czop francuski • węzeł francuski • klon francuski • mały gończy anglo-francuski • zamek francuski (zamek skałkowy typu francuskiego) • bilard francuski • francuski kalendarz republikański
- (2.1) uczyć się / używać francuskiego • posługiwać się / władać francuskim
- synonimy:
- (1.1) galijski
- (2.1) francuszczyzna, język francuski
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Francja f, francuszczyzna f, Francuz m, francuz m, Francuzka f, Francuzek m, franca f, francuskość f
- czas. sfrancuzić, francuzieć
- związki frazeologiczne:
- ciasto francuskie • francuski pocałunek (pocałunek francuski) • miłość francuska • francuska choroba • francuski piesek
- uwagi:
- tłumaczenia:
- amharski: (1-2) ፈረንሳይኛ
- angielski: (1-2) French
- arabski: (1.1) فرنسية (2.1) ;فرنسي
- bośniacki: (1.1) francuski; (2.1) francuski
- chorwacki: (1-2) francuski
- czeski: (2.1) francouzština
- duński: (1.1) fransk; (2.1) fransk
- esperanto: (1.1) franca; (2.1) la franca lingvo, la franca
- fiński: (1.1) ranskalainen
- francuski: (1.1) français; (2.1) français m
- gudźarati: (1-2) ફ્રાન્સીસી, ફ્રાન્સીસી f
- hindi: (1-2) फ़्राँसीसी, फ़्राँसीसी f
- hiszpański: (1-2) francés
- interlingua: (1-2) francese
- inuktitut: (2.1) ᐅᐃᕖᑎᑐᑦ (uiviititut)
- islandzki: (1.1) franskur; (2.1) franska f
- japoński: (2.1) フランス語
- jidysz: (1.1, 2.1) פֿראַנצויזיש
- koreański: (2.1) 프랑스어
- litewski: (1.1) prancūziškas
- niemiecki: (1.1) französisch; (2.1) Französisch n
- nowogrecki: (1.1) γαλλικός; (2.1) γαλλικά n
- ormiański: (1.1) ֆրանսիական; (2.1) ֆրանսերեն
- słowacki: (1.1) francúzsky; (2.1) francúzština
- sranan tongo: (2.1) Franstongo
- szwedzki: (1.1) fransk; (2.1) franska w
- tajski: (2.1) ภาษาฝรั่งเศส
- ukraiński: (1.1) французький
- włoski: (1-2) francese
- źródła:
francuski (język bośniacki) [edytuj]
- wymowa:
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) francuski
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
francuski (język chorwacki) [edytuj]
- wymowa:
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) francuski
rzeczownik, rodzaj męski
- (2.1) (język) francuski
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
