urządzenie
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
urządzenie (język polski) [edytuj]
urządzenie (1.1) elektroniczne
- wymowa:
- IPA: [ˌuʒɔ̃nˈʣ̑ɛ̃ɲɛ], AS: [užõnʒẽńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• asynch. ą • -ni…• akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) mechanizm służący do wykonywania określonych zadań / czynności
- (1.2) sprawienie, że coś zostało urządzone, uporządkowane lub zorganizowane
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik urządzenie urządzenia dopełniacz urządzenia urządzeń celownik urządzeniu urządzeniom biernik urządzenie urządzenia narzędnik urządzeniem urządzeniami miejscownik urządzeniu urządzeniach wołacz urządzenie urządzenia - (1.2)
przypadek liczba pojedyncza mianownik urządzenie dopełniacz urządzenia celownik urządzeniu biernik urządzenie narzędnik urządzeniem miejscownik urządzeniu wołacz urządzenie
- przykłady:
- (1.1) Urządzenie wydawało wysoki pisk i błyskało niebieskimi światełkami.
- składnia:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) device
- arabski: (1) جهاز, أداة
- duński: (1.1) anlæg n
- francuski: (1.2) arrangement m
- hiszpański: (1.1) aparato m, dispositivo m
- islandzki: (1.1) vél f
- niemiecki: (1.1) Gerät n
- rosyjski: (1.1) устройство n
- szwedzki: (1.1) anordning w; (1.2) anordning w
- turecki: (1.1) aygıt
- źródła:
