ablatyw
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
ablatyw (język polski)[edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) gram. przypadek gramatyczny wyrażający odchodzenie i oddzielanie się od czegoś, a w łacinie spełniający także inne role, m.in. narzędnika i miejscownika; zob. też ablatyw w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik ablatyw ablatywy dopełniacz ablatywu ablatywów celownik ablatywowi ablatywom biernik ablatyw ablatywy narzędnik ablatywem ablatywami miejscownik ablatywie ablatywach wołacz ablatywie ablatywy
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) narzędnik
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) ablative case
- fiński: (1.1) ablatiivi
- kazachski: (1.1) шығыс септік
- łaciński: (1.1) ablativus
- niemiecki: (1.1) Ablativ m
- rosyjski: (1.1) аблатив m, исходный падеж m, отложительный падеж m
- szwedzki: (1.1) ablativ w
- źródła:
