teren

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: terren

teren (język polski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˈtɛrɛ̃n], AS[terẽn], zjawiska fonetyczne: nazal. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) pewien obszar ziemi
(1.2) teren (1.1) będący w sferze czyichś wpływów, zainteresowania czy działania, terytorium
(1.3) przen.  dziedzina jakiejś branży, zakres obowiązków
odmiana:
(1)
przykłady:
(1.1) Z tego wzgórza lepiej widać cały teren.
(1.2) Nikt nie będzie sprzedawał dragów na moim terenie bez mojego zezwolenia!
(1.3) Wchodzisz w mój teren działania.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1-2) dolina, enklawa, kraina, miejsce, obszar, okręg, obwód, obręb, przestrzeń, pas, pole, rewir, rozległość, sektor, strefa, terytorium, wyżyna
(1.3) działalność, krąg, zakres, strefa (życia, wpływów), domena, dział, gałąź, branża
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym.  terenowy
przysł.  terenowo
rzecz.  terenówka
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: