teren
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] teren (język polski)
wymowa: IPA: [ˈtɛrɛn] wymowa
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) pewien obszar ziemi
- (1.2) teren (1.1) będący w sferze czyichś wpływów, zainteresowania czy działania, terytorium
- (1.3) przen. dziedzina jakiejś branży, zakres obowiązków
odmiana: (1) lp teren, ~u, ~owi, ~, ~em, ~ie, ~ie; lm ~y, ~ów, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y przykłady:
- (1.1) Z tego wzgórza lepiej widać cały teren.
- (1.2) Nikt nie będzie sprzedawał dragów na moim terenie bez mojego zezwolenia!
- (1.3) Wchodzisz w mój teren działania.
składnia:
kolokacje:
synonimy: : (1.1-2) dolina, enklawa, kraina, miejsce, obszar, okręg, obwód, obręb, przestrzeń, pas, pole, rewir, rozległość, sektor, strefa, terytorium, wyżyna; (1.3) działalność, krąg, zakres, strefa (życia, wpływów), domena, dział, gałąź, branża
antonimy:
wyrazy pokrewne: przym. terenowy; rzecz. terenówka
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
