cmentarz

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

cmentarz (język polski) [edytuj]

cmentarz (1.1)
wymowa:
IPA: [ˈʦ̑mɛ̃ntaʃ], AS: [cmẽntaš], zjawiska fonetyczne: wygł. • nazal.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) miejsce, gdzie po śmierci spoczywają prochy zmarłych; zob.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org też cmentarz w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
 
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga
mianownik cmentarz cmentarze
dopełniacz cmentarza cmentarzy
celownik cmentarzowi cmentarzom
biernik cmentarz cmentarze
narzędnik cmentarzem cmentarzami
miejscownik cmentarzu cmentarzach
wołacz cmentarzu cmentarze
przykłady:
(1.1) Pojechaliśmy na cmentarz zapalić znicz na grobie rodzinnym.
składnia:
kolokacje:
(1.1) cmentarz katolicki / prawosławny / żydowski / komunalny / wojskowy / … • jechać / iść / … na cmentarz • być na cmentarzu • leżeć na jakimś cmentarzu = być pochowanym na jakimś cmentarzu
synonimy:
(1.1) nekropolia
antonimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org
zdrobn.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org cmentarzyk m  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org
zgrub.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org cmentarzysko n  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org
przym.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org cmentarny, cmentarniany
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) starop.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org cmyntarz < łac.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org cimiterium (coemeterium) < gr.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org κοιμητήριον od czas. κοιμὣμαι → spać, odpoczywać
uwagi:
zobacz też: nazwy cmentarzy w: Poradnia językowa PWN.
tłumaczenia:
źródła:
Źródło „http://pl.wiktionary.org/w/index.php?title=cmentarz&oldid=3305922”