cmentarz

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] cmentarz (język polski)

cmentarz (1.1)


wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) miejsce, gdzie po śmierci spoczywają prochy zmarłych; zob.  też cmentarz w Wikipedii

odmiana: (1.1) lp  cmentarz, ~a, ~owi, ~, ~em, ~u, ~u; lm  ~e, ~y, ~om, ~e, ~ami, ~ach, ~e przykłady:

(1.1) Pojechaliśmy na cmentarz zapalić znicz na grobie rodzinnym.

składnia:
kolokacje: (1.1) cmentarz katolicki/prawosławny/żydowski/komunalny/wojskowy/...; jechać/iść/... na cmentarz; być na cmentarzu; leżeć na jakimś cmentarzu = być pochowanym na jakimś cmentarzu
synonimy: (1.1) nekropolia
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) zdrobn.  cmentarzyk, zgrub.  cmentarzysko; przym.  cmentarny, cmentarniany
związki frazeologiczne:
etymologia: (1.1) starop.  cmyntarz, łac.  cimiterium (coemeterium) < gr.  κοιμητήριον od czas. κοιμὣμαι → spać, spoczywać
uwagi: zobacz też: nazwy cmentarzy w: Poradnia językowa PWN. tłumaczenia:

Źródło „http://pl.wiktionary.org/wiki/cmentarz”