czas

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] czas (język polski)


wymowa: IPA: /t͡ʂas/ wymowa ?/i
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) wymiar używany do określania kolejności zdarzeń; zob.  też czas w Wikipedii
(1.2) chwila, moment; pora
(1.3) gram.  sposób odmiany czasownika, polegający na rozróżnianiu chwili wykonania czynności względem momentu wypowiedzi

przysłówek

(2.1) czasem, czasami okresowo, z przerwami, w niektórych momentach

odmiana: (1) lp  czas, ~u, ~u, ~, ~em, ~ie, ~ie; lm  ~y, ~ów, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y; (2) nieodm. ; (1.1) blm  przykłady:

(1.1) Czas jest nazywany „czwartym wymiarem”.
(1.2) (Ja) myślę, że już czas iść.
(1.3) W języku polskim są trzy czasy: przeszły, teraźniejszy i przyszły.

składnia: (1.2) ~ +bezokolicznik, ~ +D. , ~ na +B. , ~ do +D. , ~ ku +C. 
kolokacje: (1.1) czas letni, czas zimowy; (1.2) do czasu; z czasem; (1.3) czas przeszły/teraźniejszy/przyszły
synonimy: (1.2) chwila, moment, pora
antonimy: (1.1) przestrzeń
wyrazy pokrewne: (1.1) przysł.  czasem, czasami; rzecz.  czasomierz, czasoprzestrzeń, czasownik; przym.  czasochłonny, czasowy
związki frazeologiczne: co pewien czas, najwyższy czas, od czasu do czasu, być na czasie, zabijać czas, być/przyjechać/... o czasie/na czas; na czas, zrobić na czas, ciężkie czasy, coś jest kwestią czasu, czas leczy rany, swego czasu, wyścig z czasem
etymologia:
uwagi: zobacz też: polskie przysłowia o czasie tłumaczenia:

Źródło „http://pl.wiktionary.org/wiki/czas”