łabędź

łabędź (język polski)

łabędź (1.1)

łabędź (1.1)

wymowa:

wymowa, IPA: [ˈwabɛ̃ɲʨ̑], AS: [u̯abẽńć], zjawiska fonetyczne: wygł. utrata dźwięczności w wygłosie • nazal. nazalizacja • asynch. ę  asynchroniczna wymowa ę 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) ornit. ornitologia ptak wodny o białym upierzeniu i długiej smukłej szyi; zob. zobacz też łabędź w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	łabędź	łabędzie
dopełniacz	łabędzia	łabędzi
celownik	łabędziowi	łabędziom
biernik	łabędzia	łabędzie
narzędnik	łabędziem	łabędziami
miejscownik	łabędziu	łabędziach
wołacz	łabędziu	łabędzie

przykłady:

(1.1) Razem z babcią chodziliśmy do parku i karmiliśmy łabędzie.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) daw. dawniej, dawny łabęć

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik łabędzica f rodzaj żeński

przym. przymiotnik łabędzi, łabędziowy

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ptaki

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) swan
• arabski: (1.1) إوز عراقي
• bułgarski: (1.1) лебед m rodzaj męski
• chorwacki: (1.1) labud m rodzaj męski
• czeski: (1.1) labuť
• duński: (1.1) svane w rodzaj wspólny
• esperanto: (1.1) cigno
• fiński: (1.1) joutsen
• francuski : (1.1) cygne m rodzaj męski
• hiszpański: (1.1) cisne m rodzaj męski
• islandzki: (1.1) svanur m rodzaj męski
• japoński: (1.1) 白鳥 (はくちょう, hakuchō)
• jidysz: (1.1) שוואַן m rodzaj męski (szwan)
• kazachski: (1.1) аққу
• litewski: (1.1) gulbė f rodzaj żeński
• łaciński: (1.1) cycnus m rodzaj męski, olor m rodzaj męski
• macedoński: (1.1) лебед m rodzaj męski
• niemiecki: (1.1) Schwan m rodzaj męski
• norweski (bokmål): (1.1) svane m rodzaj męski/f rodzaj żeński
• nowogrecki: (1.1) κύκνος m rodzaj męski
• ormiański: (1.1) կարապ
• rosyjski: (1.1) лебедь m rodzaj męski
• słowacki: (1.1) labuť
• szwedzki: (1.1) svan w rodzaj wspólny
• ukraiński: (1.1) лебідь m rodzaj męski
• włoski: (1.1) cigno m rodzaj męski

źródła: