miejsce

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

miejsce (język polski)[edytuj]

miejsce (1.1) tragedii
miejsce (1.3) parkingowe
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˈmʲjɛ̇jsʦ̑ɛ], AS[mʹi ̯ėi ̯sce], zjawiska fonetyczne: zmięk.podw. art.i → j 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) obszar lub punkt w przestrzeni
(1.2) miejsce (1.1), niezajęte przez nic, wolne do umieszczenia w nim czegoś
(1.3) wyznaczone miejsce (1.1), przeznaczone dla kogoś; krzesło, fotel itp. zarezerwowane dla kogoś
(1.4) sport. ranga, pozycja
odmiana:
(1.1-4)
przykłady:
(1.1) Na miejscu lądowania UFO był nasz reporter.
(1.2) W szafie nie ma już miejsca.
(1.3) Przepraszam, ale to miejsce jest moje, pana fotel jest obok.
(1.4) Karol zajął pierwsze miejsce i zdobył złoty medal.
składnia:
(1.2) miejsce na + B.
(1.3) miejsce do + D.
kolokacje:
(1.1) miejsce wypadku / katastrofy / lądowania / …
(1.2) miejsce na książkę / buty / telewizor / … • robić / zrobić miejsce
(1.3) miejsce siedzące / leżące / do siedzenia / do leżenia / … • miejsce parkingowerezerwować / zająć miejsce • ustąpić komuś miejsca
(1.4) zająć pierwsze / drugie / … miejsce
synonimy:
(1.2) luka
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. miejski mrz, miejscowość f, miejscówka f, miejscownik m, miasto n, umiejscawianie n, umiejscowienie n, miejscowy, mieścy
czas. umiejscawiać ndk., umiejscowić dk.
przym. miejscowy, umiejscowiony, miejski
przysł. miejscowo, mieścy
przyim. miasto
związki frazeologiczne:
z miejscamiejsce publicznez miejsca ma miejscemieć miejsce (patrz uwaga) • zabić na miejscuzginąć na miejscu
etymologia:
uwagi:
zwrot „mieć miejsce” (pochodzący z języka rosyjskiego), choć stosowany, nie jest akceptowany jako poprawny przez polskich językoznawców[1]
tłumaczenia:
źródła:
  1. Zabezpieczyć drzwi, ale nie… dostawy! w: Maciej Malinowski, Obcy język polski.