miejsce

miejsce (język polski)

wymowa:

wymowa, IPA: [ˈmʲjɛ̇jsʦ̑ɛ], AS: [mʹi ̯ėi ̯sce], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • podw. art. podwyższona artykulacja samogłoski • i → j  i czytane jako /j/ 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) obszar lub punkt w przestrzeni

(1.2) miejsce (1.1), niezajęte przez nic, wolne do umieszczenia w nim czegoś

(1.3) wyznaczone miejsce (1.1), przeznaczone dla kogoś; krzesło, fotel itp. zarezerwowane dla kogoś

(1.4) sport. termin sportowy ranga, pozycja

odmiana:

(1.1-4)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	miejsce	miejsca
dopełniacz	miejsca	miejsc
celownik	miejscu	miejscom
biernik	miejsce	miejsca
narzędnik	miejscem	miejscami
miejscownik	miejscu	miejscach
wołacz	miejsce	miejsca

przykłady:

(1.1) Na miejscu lądowania UFO był nasz reporter.

(1.2) W szafie nie ma już miejsca.

(1.3) Przepraszam, ale to miejsce jest moje, pana fotel jest obok.

(1.4) Karol zajął pierwsze miejsce i zdobył złoty medal.

składnia:

(1.2) miejsce na + B. biernik

(1.3) miejsce do + D. dopełniacz

kolokacje:

(1.1) miejsce wypadku / katastrofy / lądowania / …

(1.2) miejsce na książkę / buty / telewizor / … • robić / zrobić miejsce

(1.3) miejsce siedzące / leżące / do siedzenia / do leżenia / … • miejsce parkingowe • rezerwować / zająć miejsce • ustąpić komuś miejsca

(1.4) zająć pierwsze / drugie / … miejsce

synonimy:

(1.2) luka

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik miejscowość, miejscówka, miejscownik

czas. czasownik umiejscawiać / umiejscowić

przym. przymiotnik miejscowy, umiejscowiony

przysł. przysłówek miejscowo

(1.3) rzecz. rzeczownik miejscówka, miejscownik

związki frazeologiczne:

z miejsca • miejsce publiczne • z miejsca ma miejsce • mieć miejsce (patrz uwaga)

etymologia:

uwagi:

zwrot „mieć miejsce” (pochodzący z języka rosyjskiego), choć stosowany, nie jest akceptowany jako poprawny przez polskich językoznawców

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) place, site, scene; (1.2) room, space
• arabski: (1.1) مكان ,محل ,موقع
• chorwacki: (1.1-4) mjesto n rodzaj nijaki
• czeski: (1.1-2) místo n rodzaj nijaki
• dolnołużycki: (1.1) městno n rodzaj nijaki
• duński: (1.1) sted n rodzaj nijaki; (1.2) plads w rodzaj wspólny
• esperanto: (1.1-4) loko
• fiński: (1.1) paikka; (1.2) tila
• francuski: (1.1) place f rodzaj żeński, lieu m rodzaj męski, endroit m rodzaj męski; (1.2) place f rodzaj żeński
• hawajski: (1.1) kahi
• hebrajski: (1.1) מקום m rodzaj męski (makom)
• hiszpański: (1.1) lugar m rodzaj męski; (1.1-3) sitio m rodzaj męski; (1.3-4) lugar m rodzaj męski
• islandzki: (1.1) staður m rodzaj męski; (1.2) rúm n rodzaj nijaki; (1.3) sæti n rodzaj nijaki; (1.4) lag n rodzaj nijaki
• kabylski: (1.1) amkan, amḍiq
• kazachski: (1.1) орын
• niemiecki: (1.1) Ort m rodzaj męski, Platz m rodzaj męski; (1.2) Raum m rodzaj męski, Platz m rodzaj męski; (1.3) Platz m rodzaj męski, Sitzplatz m rodzaj męski; (1.4) Platz m rodzaj męski, Rang m rodzaj męski, Position f rodzaj żeński
• nowogrecki: (1.1) μέρος n rodzaj nijaki
• ormiański: (1.1) տեղ
• polski język migowy:
  (w zapisie SignWriting)

  (1.1)  ,    
• portugalski: (1.1-4) lugar m rodzaj męski
• rosyjski: (1.1-4) место n rodzaj nijaki
• słowacki: (1.1-4) miesto n rodzaj nijaki
• suahili: (1.1) mahali, pahali
• szwedzki: (1.1-4) plats w rodzaj wspólny; (1.1) ställe; (1.2) utrymme n rodzaj nijaki
• węgierski: (1.1-4) hely
• wilamowski: (1.1-3) płoc
• włoski: (1.1-3) luogo, posto

źródła: