miejsce

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

miejsce (język polski)[edytuj]

miejsce (1.1) tragedii
miejsce (1.3) parkingowe
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˈmʲjɛ̇jsʦ̑ɛ], AS[mʹi ̯ėi ̯sce], zjawiska fonetyczne: zmięk. podw. art. i → j  
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) obszar lub punkt w przestrzeni
(1.2) miejsce (1.1), niezajęte przez nic, wolne do umieszczenia w nim czegoś
(1.3) wyznaczone miejsce (1.1), przeznaczone dla kogoś; krzesło, fotel itp. zarezerwowane dla kogoś
(1.4) sport.  ranga, pozycja
odmiana:
(1.1-4)
przykłady:
(1.1) Na miejscu lądowania UFO był nasz reporter.
(1.2) W szafie nie ma już miejsca.
(1.3) Przepraszam, ale to miejsce jest moje, pana fotel jest obok.
(1.4) Karol zajął pierwsze miejsce i zdobył złoty medal.
składnia:
(1.2) miejsce na + B. 
(1.3) miejsce do + D. 
kolokacje:
(1.1) miejsce wypadku / katastrofy / lądowania / …
(1.2) miejsce na książkę / buty / telewizor / … • robić / zrobić miejsce
(1.3) miejsce siedzące / leżące / do siedzenia / do leżenia / … • miejsce parkingowerezerwować / zająć miejsce • ustąpić komuś miejsca
(1.4) zająć pierwsze / drugie / … miejsce
synonimy:
(1.2) luka
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  miejski mrz , miejscowość f , miejscówka f , miejscownik m , miasto n , umiejscawianie n , umiejscowienie n , miejscowy, mieścy
czas.  umiejscawiać ndk. , umiejscowić dk. 
przym.  miejscowy, umiejscowiony, miejski
przysł.  miejscowo, mieścy
przyim.  miasto
związki frazeologiczne:
z miejscamiejsce publicznez miejsca ma miejscemieć miejsce (patrz uwaga) • zabić na miejscuzginąć na miejscu
etymologia:
uwagi:
zwrot „mieć miejsce” (pochodzący z języka rosyjskiego), choć stosowany, nie jest akceptowany jako poprawny przez polskich językoznawców[1]
tłumaczenia:
źródła:
  1. Zabezpieczyć drzwi, ale nie… dostawy! w: Maciej Malinowski, Obcy język polski.