styl

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] styl (język polski)


wymowa: IPA: [stɨl] wymowa ?/i
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) sposób wyrażania się; sposób mówienia, pisania
(1.2) sposób czyjegoś postępowania, zachowania
(1.3) zespół cech charakterystycznych dla danego regionu, epoki itp.
(1.4) sport.  ruchy właściwe danej dyscyplinie sportowej
(1.5) rodzaj starożytnego przyrządu do pisania

odmiana: (1) lp  styl, ~u, ~owi, ~, ~em, ~u, ~u; lm  ~e, ~ów (nie: styli), ~om, ~e, ~ami, ~ach, ~e przykłady:

(1.1) W utworze tym styl podniosły splata się ze stylem potocznym.
(1.2) Ona ma własny styl, ponieważ nie podoba jej się aktualna moda młodzieżowa.
(1.3) Ratusz został zbudowany w stylu gotyckim w XV wieku.
(1.4) Sportowiec płynął 100 (=sto) metrów stylem grzbietowym.

składnia:
kolokacje: (1.1) ~ potoczny, naukowy; (1.2) (swobodny) ~ życia; (1.3) ~ renesansowy, gotycki; (1.4) ~ pływacki
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz.  stylistyka f , stylista m , stylizacja f , stylizatorstwo n , stylizator m ; przym.  stylistyczny; czas.  stylizować
związki frazeologiczne:
etymologia: franc.  style, z łac.  stylus (stylios) „rylec do pisania na woskowych tabliczkach”, prawd. z gr.  stylos „słup”
uwagi: tłumaczenia:

[edytuj] styl (język czeski)


wymowa: wymowa ?/i
znaczenia:
rzeczownik

(1.1) styl

odmiana: przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: Hasło zaimportowane automatycznie - wymaga uzupełnienia i weryfikacji. Kliknij na Edytuj, wypełnij puste pola i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy!

W innych językach