środek
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] środek (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) miejsce jednakowo oddalone od krawędzi
- (1.2) wnętrze
- (1.3) coś, co ułatwia działanie
- (1.4) dobro ekonomiczne
- odmiana:
-
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik środek środki dopełniacz środka środków celownik środkowi środkom biernik środek środki narzędnik środkiem środkami miejscownik środku środkach wołacz środku środki
- przykłady:
- (1.1) Krzesło stoi na środku pokoju.
- (1.2) Zaprosiłem gości do środka (mieszkania).
- (1.3) Ten środek (lek) na pewno pomoże.
- (1.4) Aktualnie mam dużo środków na koncie.
- składnia:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- złoty środek • środki produkcji
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) centre, center, (1.2) the inside, (1.2) measure
- arabski: (1.1) قلب ,مركز ,وسط m, منتصف m; (1.3) وسيلة f
- białoruski: (1.1) цэнтр m, (1.2) нутро n сярэдзіна f, (1.3) мера f сродак m, (1.4) сродак m
- dolnołużycki: (1.1) srjejź f
- duński: (1.1) center n; (1.3) middel w
- esperanto: (1.1) mezo
- hebrajski: (1.1) מרכז m (merkaz)
- hiszpański: (1.1-2-3-4) medio m, (1.2) interior m
- interlingua: (1.1) centro
- niemiecki: (1.1) Mitte f, (1.2) Innere n, (1.3) Mittel n
- ormiański: (1.1) կենտրոն
- polski język migowy:
(w zapisie )
- rosyjski: (1.1-2) середина f, центр m; (1.3) средство n, мера f; (1.4) средство n
- slovio: (1.1) sred (сред)
- szwedzki: (1.3-4) medel
- wilamowski: (1.1) mytułt f; (1.3) mytuł m
- włoski: (1.1) mezzo m
- źródła:
