mieszkać
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] mieszkać (język polski)
- znaczenia:
czasownik nieprzechodni
- odmiana:
- (1.1) mieszk|ać, koniugacja I; aspekt dokonany nie ma
- kolokacje:
- (1.1) mieszkać w Warszawie/Polsce/Londynie/budynku/hotelu/namiocie/...; ~ u babci/rodziców/kochanki/...; ~ na wsi/statku/...; ~ przy ulicy Kolorowej 21
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- (1.1) zob.: mieszkanie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) live
- arabski: (1.1) سكن
- białoruski: (1.1) жыць, пражываць
- chorwacki: (1.1) stanovati, živjeti
- czeski: (1.1) bydlet
- dolnołużycki: (1.1) bydliś
- duński: (1.1) bo
- esperanto: (1.1) loĝi
- fiński: (1.1) asua
- francuski: (1.1) habiter
- górnołużycki: (1.1) bydlić
- hebrajski: (1.1) לגור (lagur)
- hiszpański: (1.1) vivir, residir, habitar
- islandzki: (1.1) búa
- jidysz: (1.1) וווינען (wojnen)
- litewski: (1.1) giventi
- niemiecki: (1.1) wohnen
- norweski (bokmål): (1.1) bo
- norweski (nynorsk): (1.1) bu
- polski język migowy:
(w zapisie )
- rosyjski: (1.1) жить
- suahili: (1.1) kaa
- szwedzki: (1.1) bo
- ukraiński: (1.1) жити
- włoski: (1.1) abitare
- źródła: