mieszkać

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

mieszkać (język polski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˈmʲjɛʃkaʨ̑], AS[mʹi ̯eškać], zjawiska fonetyczne: zmięk. i → j  
znaczenia:

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk.  brak)

(1.1) przebywać w jakimś miejscu przez wiele dni, wraz ze spaniem
odmiana:
(1.1) koniugacja I
przykłady:
(1.1) Moja ciotka mieszka w Niemczech.
składnia:
(1.1) mieszkać w + Ms.  • mieszkać u + D.  + inne przyimki
kolokacje:
(1.1) mieszkać w Warszawie / Polsce / Londynie / budynku / hotelu / namiocie / … • mieszkać u babci / rodziców / kochanki / … • mieszkać na wsi / statku / … • mieszkać przy ulicy Kolorowej 21
synonimy:
(1.1) żyć, przebywać
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  mieszkanie n , mieszkanko n , mieszkaniec m , mieszkanka f , mieszkaniówka f , mieszkalnictwo n , zamieszkanie n 
czas.  pomieszkiwać, pomieszkać, zamieszkiwać, zamieszkać, omieszkać
przym.  mieszkaniowy, mieszkalny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: