man

man (język afrykanerski)

man (1.1)

wymowa:

man

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) mężczyzna

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

man (język angielski)

wymowa:

IPA: /mæn/, SAMPA: /m{n/

Jamajka IPA: /mɑn/

wymowa amerykańska

wymowa brytyjska

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) osoba, człowiek

(1.2) mężczyzna

(1.3) szach. szachy, pojęcie szachowe pionek (jako antonim figury)

odmiana:

(1.1-3) lp liczba pojedyncza man, lm liczba mnoga men

przykłady:

(1.1) This man saved a baby at the burning house! He is a hero! → Ten człowiek uratował dziecko z płonącego domu! Jest bohaterem!

(1.2) Does a man ever understand a woman? → Czy mężczyzna kiedykolwiek zrozumiał kobietę?

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) human

(1.3) chessman, pawn

antonimy:

(1.2) woman

(1.3) piece

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik manhood, mankind, manliness

przym. przymiotnik manly, mannish

związki frazeologiczne:

clothes do not make the man • the coat makes the man

etymologia:

st.ang. staroangielski mann

uwagi:

źródła:

man (język duński)

wymowa:

znaczenia:

zaimek bezosobowy

(1.1) zaimek służący do tworzenia form bezosobowych

odmiana:

(1.1) nieodm. nieodmienny

przykłady:

(1.1) Her må man ryge. → Tutaj można palić.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) en

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

por. mand

źródła:

man (esperanto (morfem))

wymowa:

znaczenia:

morfem

(1.1) ręka

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pochodne:

rzecz. rzeczownik mano, manumo, ĉirkaŭmano, mankavo, manplato, manpilko, manpilkado, manpilkisto, manpilkistino

przysł. przysłówek ĉemane, manenmane, ambaŭmane

czas. czasownik enmanigi, manpilki, mansvingi

przym. przymiotnik manpilka

związki frazeologiczne:

etymologia:

łac. łacina manus

uwagi:

źródła:

man (język niemiecki)

wymowa:

IPA: [man] wymowa austriacka

znaczenia:

zaimek nieokreślony

(1.1) w połączeniu z czasownikiem w 3.os.lp. się

(1.2) w połączeniu z czasownikiem modalnym wyraża nakaz, zakaz, pozwolenie

odmiana:

(1.1-2) nieodm. nieodmienny

przykłady:

(1.1) Hier spricht man nur Deutsch. → Tutaj mówi się tylko po niemiecku.

(1.1) Wenn man das einmal verstanden hat, stört es einen^[*] nicht mehr. → Jak się to raz zrozumiało, to to (nikomu) nie przeszkadza.

(1.2) Hier darf man rauchen. → Tutaj można palić.

składnia:

(1.1-2) man + czasownik w 3 osobie lp liczba pojedyncza

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

• ^[*]man jest zaimkiem używanym tylko w kontekście ludzi, bezosobowym, tzn. nie zawierającym informacji na temat rodzaju (m rodzaj męski, f rodzaj żeński, n rodzaj nijaki) oraz występuje tylko w lp liczba pojedyncza Nom. Nominativ (mianownik) Ekwiwalent Gen. Genetiv (dopełniacz) dla zaimka man nie istnieje, natomiast jego odpowiednikiem w Dat. Dativ (celownik) lub Akk. Akkusativ (biernik) są wyrażenia z einer w odpowiednim przypadku (einem/einen).
• zaimek man występuje tylko w stronie czynnej. W stronie biernej zanika lub jest zastępowany zaimkiem es.
• zobacz też: Wikibooks.pl, Zaimek nieokreślony
• zobacz też: es

źródła:

man (język norweski (bokmål))

wymowa:

IPA: [mɑːn]

znaczenia:

zaimek

(1.1) służy do tworzenia formy bezosobowej czasownika, zwykle nie tłumaczy się na język polski, czasem tłumaczone na człowiek

odmiana:

(1.1) nieodm. nieodmienny

przykłady:

(1.1) Man må jobbe hardt for å tjene til livets opphold. → Trzeba ciężko pracować, żeby zarobić na życie. / Człowiek musi ciężko pracować, żeby zarobić na życie.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) en

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

(1.1) Nie należy mylić zaimka man z rzeczownikami → mann, menneske

źródła:

man (sranan tongo)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) mężczyzna

czasownik

(2.1) móc

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(2.1) kan

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

man (język szwedzki)

en man (1.4)

wymowa:

[man] wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) mężczyzna

(1.2) mąż

(1.3) człowiek

(1.4) zool. zoologia grzywa

zaimek bezosobowy

(2.1) odpowiada polskim konstrukcjom bezosobowym z się

odmiana:

(1.1-3) en man, mannen, män, männen

(1.4) en man, manen, manar, manarna

przykłady:

(2.1) Det angår mig inte, vad man säger om mig. → Nie obchodzi mnie, co się o mnie mówi.

składnia:

kolokacje:

(1.1) mankön • mansnamn

(1.3) adelsman • affärsman • kongressman • industriman • motståndsman • stålman

synonimy:

(1.2) make

antonimy:

(1.1) kvinna

(1.2) fru, hustru

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik manlig

związki frazeologiczne:

(1.3) mannen på gatan • man lär så länge man lever

etymologia:

uwagi:

(1.4) zobacz też: części ciała zwierząt w języku szwedzkim; rodzina w języku szwedzkim

źródła: