przeszkadzać

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] przeszkadzać (język polski)

wymowa: IPA: [pʃɛˈʃkaʣaʨ]
znaczenia:
czasownik nieprzechodni

(1.1) sprawiać, że ktoś nie może wykonywać poprawnie jakiejś czynności lub coś nie działa prawidłowo

odmiana: (1.1) przeszkadz|ać koniugacja I, aspekt dokonany przeszkodzić przykłady:

(1.1) Głośna muzyka zza ściany przeszkadzała mi w pracy.

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) rzecz. rzeczownik przeszkoda
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

• angielski: (1.1) disturb, hamper
• duński: (1.1) forstyrre
• hiszpański: (1.1) estorbar, extorsionar, molestar
• niemiecki: (1.1) behindern, hindern, stören
• rosyjski: (1.1) мешать
• szwedzki: (1.1) störa, hindra