pionek
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
pionek (język polski) [edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) szach. najsłabsza bierka; zob. też pion (szachy) w Wikipedii
- (1.2) przen. ktoś nieważny, wykorzystywany przez innego człowieka i nieświadomie wypełniający jego wolę
- (1.3) przedmiot przemieszczany na planszy w niektórych grach
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik pionek pionki dopełniacz pionka pionków celownik pionkowi pionkom biernik pionek/pionka pionki narzędnik pionkiem pionkami miejscownik pionku pionkach wołacz pionku pionki - (1.2-3)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik pionek pionki dopełniacz pionka pionków celownik pionkowi pionkom biernik pionek pionki narzędnik pionkiem pionkami miejscownik pionku pionkach wołacz pionku pionki
- przykłady:
- (1.1) Zasady wykonywania ruchów pionkami znacznie się różnią od zasad dotyczących innych bierek szachowych.
- (1.2) Byłam tylko pionkiem na ich szachownicy, nie wiedziałam, że robię coś złego.
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) pion
- (1.2) marionetka, płotka
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) pawn; (1.2) minnow
- chorwacki: (1.1-2) pijun m
- islandzki: (1.1) peð n
- japoński: (1.1) ポーン
- niemiecki: (1.1) Bauer m; (1.2) kleiner Fisch
- rosyjski: (1.1-2) пешка f
- szwedzki: (1.1) bonde w; (1.2) bricka w, redskap n
- źródła:
