niemiecki
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] niemiecki (język polski)
wymowa: wymowa niemieccy
znaczenia:
przymiotnik
rzeczownik
- (2.1)język używany w Niemczech, Austrii i części Szwajcarii (język niemiecki)
odmiana: (1.1) niemiec|ki, ~ka, ~kie, ~cy wymowa, ~kie; stopień wyższy nie tworzy przykłady:
składnia:
kolokacje: (2.1) mówić/pisać/... po niemiecku
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) zob. Niemcy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: (2.1) forma celownika: „niemieckiemu” z wyjątkiem związku „po niemiecku” tłumaczenia:
- angielski: (1-2) German
- białoruski: (1.1) нямецкі
- czeczeński: (1.1) немцойн
- czeski: (2.1) němčina
- dolnołużycki: (2.1) nimski, nimšćina
- duński: (1-2) tysk
- fiński: (1.1) saksalainen
- francuski: (1.1) allemand; (2.1) allemand m
- górnołużycki: (2.1) němčina
- grecki: (1.1) γερμανικός; (2.1) γερμανικά n lm
- hiszpański: (1.1) alemán; (2.1) alemán m
- holenderski: (1.1) Duits; (2.1) Duits n, de Duitse taal
- islandzki: (1.1) þýskur; (2.1) þýska f
- japoński: (1.1) ドイツの (doitsu no), w złożeniach: 独- (doku-); (2.1) ドイツ語 (doitsugo), 独語 (dokugo)
- kataloński: alemany
- koreański: (2.1) 독일어 (獨逸語, dogil-eo)
- niemiecki: (1.1) deutsch; (2.1) Deutsch n
- portugalski: (1-2) alemão
- slovio: (2.1) Germanio (Германио)
- sranan tongo: (2.1) Doysritongo
- szwedzki: (1.1) tysk; (2.1) tyska
- wilamowski: (1.1) daojć
- włoski: (1-2) tedesco