niemiecki

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

niemiecki (język polski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i, niemieccy ?/i, IPA[ɲɛ̃ˈmʲjɛʦ̑ʲci], AS[ńẽmʹi ̯ecʹḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.i → j 
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) od Niemiec; od Niemcy

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) język używany w Niemczech, Austrii i części Szwajcarii (język niemiecki); zob. też język niemiecki w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Niemieckie autostrady najlepsze na świecie.
(2.1) Znam zaledwie kilka słów po niemiecku.
składnia:
kolokacje:
(2.1) mówić/pisać/… po niemiecku
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Niemcy nm.-os., Niemiec m, Niemka f, niemieckość f
przym. sudeckoniemiecki
związki frazeologiczne:
siedzieć jak na niemieckim kazaniupolski most, niemiecki post, włoskie nabożeństwo, to wszystko błazeństwo
etymologia:
uwagi:
(2.1) forma celownika: „niemieckiemu” z wyjątkiem związku „po niemiecku”
tłumaczenia:
źródła: