niemiecki
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] niemiecki (język polski)
wymowa: posłuchaj niemieccy
znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) od Niemiec; od Niemcy
- (1.2) również w użyciu rzeczownikowym język używany w Niemczech, Austrii i części Szwajcarii (język niemiecki)
odmiana: (1.1-2) niemiec|ki, ~ka, ~kie, ~cy posłuchaj, ~kie; stopień wyższy nie tworzy
przykłady:
składnia:
kolokacje: (1.2) mówić/pisać/... po niemiecku
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) zob. Niemcy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: (1.2) forma celownika: „niemieckiemu” z wyjątkiem związku „po niemiecku”
tłumaczenia:
- angielski: (1.1-2) German
- białoruski (1.1) нямецкі
- czeczeński: (1.1) немцойн
- czeski: (1.2) němčina
- dolnołużycki: (1.2) nimski, nimšćina
- duński: (1.1-2) tysk
- fiński: (1.1) saksalainen
- francuski: (1.1) allemand; (1.2) allemand m
- górnołużycki: (1.2) němčina
- grecki: (1.1) γερμανικός; (1.2) γερμανικά n lm
- hiszpański: (1.1) alemán; (1.2) alemán m
- holenderski: (1.1) Duits; (1.2) Duits n, de Duitse taal
- islandzki: (1.1) þýskur; (1.2) þýska f
- japoński: (1.1) ドイツの (doitsu no), w złożeniach: 独- (doku-); (1.2) ドイツ語 (doitsugo), 独語 (dokugo)
- niemiecki: (1.1) deutsch; (1.2) Deutsch n
- portugalski: (1.1-2) alemão
- slovio: (1.2) Germanio/Германио
- szwedzki: (1.1) tysk; (1.2) tyska
- wilamowski: (1.1) daojć
- włoski: (1.1-2) tedesco

