kumpel

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

zobacz też: Kumpel

[edytuj] kumpel (język polski)

wymowa: posłuchaj
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) pot. potocznie kolega, przyjaciel

odmiana: (1.1) lp liczba pojedyncza kump|el, ~la, ~lowi, ~la, ~lem, ~lu, ~lu; lm liczba mnoga ~le, ~li, ~lom, ~li, ~lami, ~lach, ~le
przykłady:

(1.1) Heniek jest dobrym kumplem.

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:

• angielski: (1.1) buddy, pal
• duński: (1.1) kumpan w rodzaj wspólny
• niemiecki: (1.1) Kumpel m rodzaj męski