kumpel

kumpel (język polski)

wymowa:

wymowa, IPA: [ˈkũmpɛl], AS: [kũmpel], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) pot. potocznie kolega, przyjaciel

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	kumpel	kumple
dopełniacz	kumpla	kumpli
celownik	kumplowi	kumplom
biernik	kumpla	kumpli
narzędnik	kumplem	kumplami
miejscownik	kumplu	kumplach
wołacz	kumplu	kumple

przykłady:

(1.1) Heniek jest dobrym kumplem.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) ziomek, kolega, ziomal, ziom

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) buddy, pal
• duński: (1.1) kumpan w rodzaj wspólny
• niemiecki: (1.1) Kumpel m rodzaj męski

źródła: