kobieta

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

kobieta (język polski)[edytuj]

kobieta (1.1)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA: [kɔˈbʲjɛta], AS: [kobʹi ̯eta], zjawiska fonetyczne: zmięk. • i → j  
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) dorosły człowiek płci żeńskiej; zob.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org też kobieta w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
 
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga
mianownik kobieta kobiety
dopełniacz kobiety kobiet
celownik kobiecie kobietom
biernik kobietę kobiety
narzędnik kobietą kobietami
miejscownik kobiecie kobietach
wołacz kobieto kobiety
przykłady:
(1.1) Feminizm to ruch, u którego podstaw leży walka o równą pozycję kobiet w społeczeństwie.
składnia:
kolokacje:
(1.1) być / stawać się kobietą • czasopismo dla kobiet
synonimy:
(1.1) pani; przest.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org niewiasta, białogłowa; żart.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org babka, baba; pogard.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org babsko; symbol.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org ♀; skr.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org K
antonimy:
(1.1) mężczyzna, dziewczyna
wyrazy pokrewne:
rzecz.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org kobieciarz m  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org, kobiecość f  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org, kobieton m  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org
zdrobn.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org kobietka f  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org, kobiecina f  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org
przym.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org kobiecy
przysł.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org kobieco, po kobiecemu
związki frazeologiczne:
kobieta zmienną jest • kobieta fatalna • kobieta lekkich obyczajów • kobieta wyzwolona • kobieta sukcesu • kobieta czyjegoś życia • kobieta z przeszłością • kobieta upadła • kobieta w kwiecie wieku • kobieta w wieku balzakowskim • w kobiecym sercu społem mieszka diabeł z aniołem • z kobietami wielka bieda, lecz bez kobiet żyć się nie da; zobacz też: przysłowia o kobiecie
etymologia:
(1.1) starop.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org kob → chlew (jedna z możliwości; obrządzanie świń należało do obowiązków kobiecych) lub starop.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org koba → kobyła, albo jeszcze inne. Dziwna końcówka „-ieta” zgadza się z końcówkami ówczesnych (XVI w.) imion „Bieta”, „Elżbieta”, „Greta”, „Markieta”. Słowo „kobieta” weszło w użycie dopiero w XIX wieku, wypierając określenie „niewiasta”. Wcześniej było mianem obelżywym, uwłaczającym; w okresie między 1550-1700 obecnym prawie wyłącznie w tzw. literaturze sowizdrzalskiej, fraszkach.[1]
uwagi:
zob.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org też kobieta w Wikicytatach
tłumaczenia:
źródła:
  1. ↑ Aleksander Brückner, Słownik etymologiczny języka polskiego, Kraków, Krakowska Spółka Wydawnicza, 1927.
Źródło „http://pl.wiktionary.org/w/index.php?title=kobieta&oldid=3274106”