kobieta

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] kobieta (język polski)


wymowa: IPA: [kɔˈbʲɛta] posłuchaj
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) dorosły człowiek płci żeńskiej

odmiana: (1.1) lp kobie|ta, ~ty, ~cie, ~tę, ~tą, ~cie, ~to; lm ~ty, ~t, ~tom, ~ty, ~tami, ~tach, ~ty
przykłady:

(1.1) Feminizm to ruch walczący o równą pozycję kobiet w społeczeństwie.

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) pani, baba, dziewczyna, niewiasta, białogłowa, pogard. babsko ((wulgarnie)) dupa
antonimy: (1.1) dziewczyna, mężczyzna, facet
wyrazy pokrewne: przym. kobiecy; zdrobn. kobietka; rzecz. kobieciarz; przysł. kobieco
związki frazeologiczne: zob. też: przysłowia o kobiecie
etymologia: kob (chlew) (jedna z możliwości; obrządzanie świń należało do obowiązków kobiecych), koba (kobyła), inne; dziwna końcówka (-ieta) zgadza się z końcówkami ówczesnych (XVI w.) imion Bieta, Elżbieta, Greta, Markieta.
uwagi: W użycie weszło dopiero w XIX wieku, wypierając określenie „niewiasta”. Wcześniej było mianem obelżywym, uwłaczającym, w okresie między 1550-1700 obecnym prawie wyłącznie w tzw. literaturze sowizdrzalskiej, fraszkach. (za "Słownik etymologiczny jezyka polskiego", Aleksander Brückner, 1927)
tłumaczenia:

Źródło: „http://pl.wiktionary.org/wiki/kobieta”