kobieta
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] kobieta (język polski)
wymowa: IPA: [kɔˈbʲɛta] wymowa
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
odmiana: (1.1) lp kobie|ta, ~ty, ~cie, ~tę, ~tą, ~cie, ~to; lm ~ty, ~t, ~tom, ~ty, ~tami, ~tach, ~ty przykłady:
- (1.1) Feminizm to ruch walczący o równą pozycję kobiet w społeczeństwie.
- (1.2) To moja żona, to moja kobieta... (B. Prus: Lalka)
składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) pani, niewiasta, białogłowa, żart. baba, pogard. babsko wulg. dupa; (1.2) żona, dziewczyna
antonimy: (1.1) mężczyzna, facet
wyrazy pokrewne: przym. kobiecy; zdrobn. kobietka; rzecz. kobieciarz, kobiecość; przysł. kobieco
związki frazeologiczne: zobacz też: przysłowia o kobiecie
etymologia: kob (chlew) (jedna z możliwości; obrządzanie świń należało do obowiązków kobiecych), koba (kobyła), inne; dziwna końcówka (-ieta) zgadza się z końcówkami ówczesnych (XVI w.) imion Bieta, Elżbieta, Greta, Markieta.
uwagi: W użycie weszło dopiero w XIX wieku, wypierając określenie „niewiasta”. Wcześniej było mianem obelżywym, uwłaczającym, w okresie między 1550-1700 obecnym prawie wyłącznie w tzw. literaturze sowizdrzalskiej, fraszkach.[1] tłumaczenia:
- angielski: (1.1) woman f, wulg. ass
- arabski: (1.1) مرأة (mar'ah)
- białoruski: (1.1) жанчына
- bretoński: (1.1) maouez f -ed lm
- bułgarski: (1.1) жена f
- chiński standardowy: (1.1) 妇女 (fùnǔ)
- chorwacki: (1.1) žena f
- czeczeński: (1.1) зуда
- czeski: (1.1) žena f
- duński: (1.1) kvinde w
- esperanto: (1.1) virino
- fiński: (1.1) nainen
- francuski: (1.1) femme f
- grecki: (1.1) γυναίκα f
- guarani: (1.1) kuña
- hawajski: (1.1) wahine
- hebrajski: (1.1) אישה f
- hindi: (1.1) औरत f
- hiszpański: (1.1) mujer f
- holenderski: (1.1) vrouw f
- indonezyjski: (1.1) perempuan / wanita
- interlingua: (1.1) femina
- irlandzki: (1.1) bean
- islandzki: (1.1) kona f, kvennamaður m
- japoński: (1.1) 女 (おんな, onna) / 女性 (じょせい, josei)
- kakczikel: (1.1) xten
- kaszubski: (1.1) białka
- kataloński: (1.1) dona f
- koreański: (1.1) 여자 (yeoja) / 여성 (yeosung)
- krymskotatarski: (1.1) apaqay, bike
- litewski: (1.1) moteris f
- louchébem: (1.1) lamfé
- łaciński: (1.1) femina, -ae; mulier, -is
- niemiecki: (1.1) Frau f
- norweski (bokmål): (1.1) kvinne
- perski: (1.1) زَن
- pitjantjatjara: (1.1) kunga
- portugalski: (1.1) mulher f
- rosyjski: (1.1) женщина f
- rumuński: (1.1) femeie f, muiere f
- słowacki: (1.1) žena f
- słoweński: (1.1) ženska f, žena f
- sranan tongo: (1.1) wefi
- szwedzki: (1.1) kvinna w
- tetum: (1.1) fetu
- tok pisin: (1.1) meri
- turecki: (1.1) kadın
- ukraiński: (1.1) жінка f
- verlan: (1.1) meuf
- węgierski: (1.1) nő
- włoski: (1.1) donna f
źródła:
- ↑ Aleksander Brückner, Słownik etymologiczny języka polskiego, 1927.
