kobieta

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

kobieta (język polski)[edytuj]

kobieta (1.1)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[kɔˈbʲjɛta], AS[kobʹi ̯eta], zjawiska fonetyczne: zmięk. i → j  
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) dorosły człowiek płci żeńskiej; zob.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org też kobieta w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Feminizm to ruch, u którego podstaw leży walka o równą pozycję kobiet w społeczeństwie.
składnia:
kolokacje:
(1.1) być / stawać się kobietą • czasopismo dla kobiet
synonimy:
(1.1) pani; przest.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org niewiasta, białogłowa; żart.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org babka, baba; pogard.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org babsko; symbol.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org ; skr.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org K
antonimy:
(1.1) mężczyzna, dziewczyna
wyrazy pokrewne:
rzecz.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org kobieciarz m  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org, kobiecość f  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org, kobieton m  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org
zdrobn.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org kobietka f  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org, kobiecina f  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org
przym.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org kobiecy
przysł.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org kobieco, po kobiecemu
związki frazeologiczne:
kobieta zmienną jestkobieta fatalnakobieta lekkich obyczajówkobieta wyzwolonakobieta sukcesukobieta czyjegoś życiakobieta z przeszłościąkobieta upadłakobieta w kwiecie wiekukobieta w wieku balzakowskimw kobiecym sercu społem mieszka diabeł z aniołemz kobietami wielka bieda, lecz bez kobiet żyć się nie da; zobacz też: przysłowia o kobiecie
etymologia:
(1.1) starop.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org kobchlew (jedna z możliwości; obrządzanie świń należało do obowiązków kobiecych) lub starop.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org kobakobyła, albo jeszcze inne. Dziwna końcówka „-ieta” zgadza się z końcówkami ówczesnych (XVI w.) imion „Bieta”, „Elżbieta”, „Greta”, „Markieta”. Słowo „kobieta” weszło w użycie dopiero w XIX wieku, wypierając określenie „niewiasta”. Wcześniej było mianem obelżywym, uwłaczającym; w okresie między 1550-1700 obecnym prawie wyłącznie w tzw. literaturze sowizdrzalskiej, fraszkach.[1]
uwagi:
zob.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org też kobieta w Wikicytatach
tłumaczenia:
źródła:
  1. Aleksander Brückner, Słownik etymologiczny języka polskiego, Kraków, Krakowska Spółka Wydawnicza, 1927.