bohater

bohater (język polski)

wymowa:

IPA: [bɔˈxatɛr], AS: [boχater] wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) człowiek, który wykazał się odwagą, poświęceniem itp.

(1.2) postać w utworze

(1.3) główna postać jakiegoś wydarzenia

odmiana:

(1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	bohater	bohaterowie/bohaterzy
dopełniacz	bohatera	bohaterów
celownik	bohaterowi	bohaterom
biernik	bohatera	bohaterów
narzędnik	bohaterem	bohaterami
miejscownik	bohaterze	bohaterach
wołacz	bohaterze	bohaterowie/bohaterzy

przykłady:

(1.1) Mój sąsiad jest bohaterem: uratował dwoje dzieci z płonącego budynku.

(1.2) Zwykle głównymi bohaterami kryminałów są detektywi.

(1.3) Mój brat znowu był bohaterem szkolnej bójki.

składnia:

kolokacje:

(1.1) udawać/zgrywać bohatera

(1.2) bohater pozytywny • główny bohater • bohater tytułowy • bohater drugoplanowy

(1.3) pozytywny/negatywny bohater • bohater zajścia

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

(1) forma żeńska bohaterka

(1.1) rzecz. rzeczownik bohaterstwo; przym. przymiotnik bohaterski

związki frazeologiczne:

(1.1) bohater dnia

etymologia:

pers. perski ب‍ﮩ‍ادر‎

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) hero; (1.2) character
• arabski: (1.1) بطل
• czeski: (1.1) hrdina m rodzaj męski
• duński: (1.1) helt w rodzaj wspólny
• esperanto: (1.1) hero
• francuski: (1.1) héros m rodzaj męski; (1.2) personnage m rodzaj męski
• gruziński: (1.1) გმირი (gmiri)
• hiszpański: (1.1-3) héroe m rodzaj męski
• islandzki: (1.1) hetja f rodzaj żeński
• kazachski: (1.1-2) қаһарман; (1.2) кейіпкер
• niemiecki: (1.1) Held m rodzaj męski
• norweski (bokmål): (1.1) helt m rodzaj męski
• nowogrecki: (1.1-3) ήρωας m rodzaj męski
• rosyjski: (1.1-3) герой m rodzaj męski
• słowacki: (1.1) hrdina m rodzaj męski

źródła: