bohater

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: bòhater

bohater (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[bɔˈxatɛr], AS[boχater] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) człowiek, który wykazał się odwagą, poświęceniem itp.
(1.2) postać w utworze
(1.3) główna postać jakiegoś wydarzenia
odmiana:
(1)
przykłady:
(1.1) Mój sąsiad jest bohaterem: uratował dwoje dzieci z płonącego budynku.
(1.2) Zwykle głównymi bohaterami kryminałów detektywi.
(1.3) Mój brat znowu był bohaterem szkolnej bójki.
składnia:
kolokacje:
(1.1) udawać/zgrywać bohatera
(1.2) bohater pozytywnygłówny bohater • bohater tytułowy • bohater drugoplanowy
(1.3) pozytywny/negatywny bohater • bohater zajścia
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  bohaterstwo n 
forma żeńska bohaterka f 
przym.  bohaterski
związki frazeologiczne:
bohater dnia
etymologia:
pers.  ب‍ﮩ‍ادر[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. hasło bohater w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. hasło bohater w: Aleksander Brückner, Słownik etymologiczny języka polskiego, Kraków, Krakowska Spółka Wydawnicza, 1927.