bohater
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] bohater (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) człowiek, który wykazał się odwagą, poświęceniem itp.
- (1.2) postać w utworze
- (1.3) główna postać jakiegoś wydarzenia
odmiana: (1) lp bohater, ~a, ~owi, ~a, ~em, ~ze, ~ze; lm ~owie/~zy, ~ów, ~om, ~ów, ~ami, ~ach, ~owie/~zy
przykłady:
- (1.1) Mój sąsiad jest bohaterem: uratował dwoje dzieci z płonącego budynku.
- (1.2) Zwykle głównymi bohaterami kryminałów są detektywi.
- (1.3) Mój brat znowu był bohaterem szkolnej bójki.
składnia:
kolokacje: (1.1) udawać/zgrywać bohatera; (1.2) główny bohater, bohater tytułowy; (1.3) pozytywny/negatywny bohater
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1) forma żeńska bohaterka; (1.1) rzecz. bohaterstwo; przym. bohaterski
związki frazeologiczne: (1.1) bohater dnia
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
- angielski: (1.1) hero; (1.2) character
- duński: (1.1) helt w;
- esperanto: (1.1) hero
- francuski: (1.1) héros m; (1.2) personnage m
- grecki: (1.1-3) ήρωας m
- gruziński: (1.1) გმირი (gmiri)
- hiszpański: (1.1-3) héroe m
- islandzki: (1.1) hetja f
- niemiecki: (1.1) Held m
- norweski (bokmål): (1.1) helt m
- rosyjski: (1.1-3) герой m
- słowacki: (1.1) hrdina m
