palić

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] palić (język polski)

wymowa:
znaczenia:
czasownik przechodni

(1.1) niszczyć coś za pomocą ognia

(1.2) wdychać dym tytoniowy z papierosa, fajki itp.; czynić to nałogowo

(1.3) o silniku spalinowym, pojeździe z takim silnikiem: zużywać jakąś ilość paliwa

(1.4) utrzymywać coś świecącym

czasownik nieprzechodni

(2.1) dorzucać drewno, węgiel i inne materiały łatwopalne do ognia, aby podtrzymać płomień

(2.2) pot. potocznie parzyć, piec (wywoływać ból na ciele)

czasownik zwrotny

(3.1) ~ się → ulegać działaniu ognia, niszczeć pod wpływem ognia

odmiana: (1, 2) pal|ić, koniugacja VIa przykłady:

(1.2) – Czy ma pan ogień? – Nie, nie palę.

(1.3) Ten samochód pali 7 litrów (benzyny) na setkę (sto kilometrów).

(1.4) Nie pal światła, już zrobiło się jasno.

(2.1) Od lat nie palimy w tym starym piecu.

(2.2) Kieliszek wódki palił go w gardło.

składnia: (1.1-1.2) palić +B. biernik, nie palić +D. dopełniacz; (2.1) palić +N. narzędnik w/na/... +Ms. miejscownik; (2.2) palić +B. biernik, nie palić +D. dopełniacz
kolokacje: (1.1) palić drewno/papier/ognisko/stos/...; (1.2) palić papierosy/fajkę/cygaro/...; (1.4) palić światło/lampę/...; (2.1) palić drzewem/węglem/... w piecu/na statku/...
synonimy: (1.1) spalać; (1.2) ćmić, slang jarać, kopcić, reg. białost. regionalizm białostocki reg. śl. regionalizm śląski kurzyć
antonimy: (1.1) gasić
wyrazy pokrewne: czas. czasownik dopalać ndk. aspekt niedokonany, dopalić dk. aspekt dokonany, napalać się ndk. aspekt niedokonany, napalić się dk. aspekt dokonany, napalić dk. aspekt dokonany,odpalać ndk. aspekt niedokonany, odpalić dk. aspekt dokonany, opalać ndk. aspekt niedokonany, opalić dk. aspekt dokonany, przypalać ndk. aspekt niedokonany, przypalić dk. aspekt dokonany, wypalać ndk. aspekt niedokonany, wypalić dk. aspekt dokonany, zapalać ndk. aspekt niedokonany, zapalić dk. aspekt dokonany; (1.1) rzecz. rzeczownik palnik, palenisko; przym. przymiotnik palny/niepalny; (1.2, 2.1) rzecz. rzeczownik palacz, palarnia
związki frazeologiczne: palić za sobą mosty, palić gumy, grunt pali się komuś pod nogami, pod stopami, palić się do czegoś
etymologia:
uwagi: zobacz też: palić się; (2.2) czasownik rządzi biernikiem i zaprzeczony - dopełniaczem, ale nie tworzy strony biernej tłumaczenia:

• angielski: (1.1) burn; (1.2) smoke; (1.4, 2.1) light (a fire); (2.2) burn, scorch
• dolnołużycki: (1.1) paliś; (1.2) kuriś
• duński: (1.1) brænde; (1.2) ryge
• esperanto: (1.1) bruligi; (1.2) fumi; (3.1) bruli
• fiński: (1.1-3) polttaa
• francuski: (1.1) brūler; (1.2) fumer
• hebrajski: (1.2) לעשן (le'aszen)
• hiszpański: (1.1) quemar; (1.2) fumar
• ido: (1.2) fumar
• interlingua: adurer
• niemiecki: (1.1) brennen; (1.2) rauchen; (2.1) heizen
• norweski: (1.1) brenne; (1.2) røyke; (1.3) forbrenne; (2.1) fyre; (2.2) svi; (3.1) brennende
• rosyjski: (1.1, 2.2) жечь; (1.2) курить
• ukraiński: (1.1) палити; (1.2) курити, палити; (2.1) топити; (2.2) палити
• włoski: (1.1) bruciare; (1.2) fumare