palić

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] palić (język polski)


wymowa:
znaczenia:
czasownik przechodni

(1.1) niszczyć coś za pomocą ognia
(1.2) wdychać dym tytoniowy z papierosa, fajki itp.; czynić to nałogowo
(1.3) o silniku spalinowym, pojeździe z takim silnikiem: zużywać jakąś ilość paliwa
(1.4) utrzymywać coś świecącym

czasownik nieprzechodni

(2.1) dorzucać drewno, węgiel i inne materiały łatwopalne do ognia, aby podtrzymać płomień
(2.2) pot.  parzyć, piec (wywoływać ból na ciele)

czasownik zwrotny

(3.1) ~ sięulegać działaniu ognia, niszczeć pod wpływem ognia

odmiana: (1, 2) pal|ić, koniugacja VIa przykłady:

(1.2) Czy ma pan ogień? – Nie, nie palę.
(1.3) Ten samochód pali 7 litrów (benzyny) na setkę (sto kilometrów).
(1.4) Nie pal światła, już zrobiło się jasno.
(2.1) Od lat nie palimy w tym starym piecu.
(2.2) Kieliszek wódki palił go w gardło.

składnia: (1.1-1.2) palić +B. , nie palić +D. ; (2.1) palić +N.  w/na/... +Ms. ; (2.2) palić +B. , nie palić +D. 
kolokacje: (1.1) palić drewno/papier/ognisko/stos/...; (1.2) palić papierosy/fajkę/cygaro/...; (1.4) palić światło/lampę/...; (2.1) palić drzewem/węglem/... w piecu/na statku/...
synonimy: (1.1) spalać; (1.2) ćmić, slang jarać, kopcić, reg. białost.  reg. śl.  kurzyć
antonimy: (1.1) gasić
wyrazy pokrewne: czas.  dopalać ndk. , dopalić dk. , napalać się ndk. , napalić się dk. , napalić dk. ,odpalać ndk. , odpalić dk. , opalać ndk. , opalić dk. , przypalać ndk. , przypalić dk. , wypalać ndk. , wypalić dk. , zapalać ndk. , zapalić dk. ; (1.1) rzecz.  palnik, palenisko; przym.  palny/niepalny; (1.2, 2.1) rzecz.  palacz, palarnia
związki frazeologiczne: palić za sobą mosty, palić gumy, grunt pali się komuś pod nogami, pod stopami, palić się do czegoś
etymologia:
uwagi: zobacz też: palić się; (2.2) czasownik rządzi biernikiem i zaprzeczony - dopełniaczem, ale nie tworzy strony biernej tłumaczenia: