ręka

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

zobacz też: reka, řeka

[edytuj] ręka (język polski)

ręka (1.1)
ręka (1.2)
ręka (1.3)


wymowa: IPA: [ˈrɛŋka] wymowa ?/i lm  rąk [rɔŋk]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) anat.  część kończyny górnej człowieka lub małpy człekokształtnej; zob.  też ręka w Wikipedii
(1.2) pot.  → dłoń
(1.3) pot.  cała kończyna górna człowieka lub małpy człekokształtnej lub jej część obejmująca rękę i przedramię
(1.4) w grach karcianych: wszystkie karty, które gracz trzyma w ręce (1.1)

odmiana: lp  ręk|a, ~i, ręce, ~ę, ~ą, ręce/~u, ~o; lm  ręce, rąk, ~om, ręce, ~ami (lub: rękoma; nie: ręcami), ~ach, ręce przykłady:

(1.1) Podaliśmy sobie ręce.
(1.3) Moim najbardziej niemiłym doświadczeniem było otwarte złamanie ręki w zeszłym roku.
(1.4) W ręce miałem dwa asy, króla pik i damę kier.

składnia:
kolokacje: (1.1) ręce do góry; wziąć coś w rękę/do ręki; mieć coś w ręce/ręku; mieć coś po lewej/prawej ręce → mieć coś z lewej/prawej strony, od ręki, pod ręką, być prawą ręką
synonimy: (1.1-2) garść, pot.  łapa, graba, reg. pozn.  pazura
antonimy: (1.4) stół, dziadek
wyrazy pokrewne: rzecz.  zaręczyny, zrękowiny, poręczenie, poręka, ręcznik, rękojeść, rękaw; czas.  ręczyć, poręczać, wręczać, wyręczać; przym.  ręczny, leworęczny, praworęczny; przysł.  ręcznie
związki frazeologiczne: , ręka rękę myje, w dobrych rękach, pójść na rękę, patrzeć na ręce, mieć w ręku, umywać ręce, wyciągać do kogoś rękę, lewe ręce, prosić o rękę, mieć szczęśliwą rękę, mieć ręce i nogi
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

(1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle → dłoń
Źródło „http://pl.wiktionary.org/wiki/r%C4%99ka”