pracować

pracować (język polski)

wymowa:

wymowa, IPA: [praˈʦ̑ɔvaʨ̑], AS: [pracovać]

znaczenia:

czasownik nieprzechodni

(1.1) wykonywać jakąś pracę; być zatrudnionym

(1.2) zmieniać rozmiar pod wpływem czynników zewnętrznych

odmiana:

(1.1) prac|ować, koniugacja IV; aspekt dokonany brak

przykłady:

(1.1) Rolnik pracuje od rana do wieczora.

(1.2) Musisz zostawić szparę między deskami a ścianą by deski mogły pracować. Inaczej mogą się wybrzuszyć.

składnia:

(1.1) pracować nad +N. narzędnik, ~ w/na +Ms. miejscownik, ~ jako +M. mianownik

kolokacje:

(1.1) człowiek / rolnik / nauczyciel / asystentka / silnik / maszyna /... pracuje • pracować nad kimś = dążyć do poprawy czyichś umiejętności lub charakteru • pracować w fabryce / biurze / zespole /..., na roli / bazarze / stadionie /... • pracować jako nauczyciel / tokarz /... • pracować fizycznie / umysłowo / dorywczo / ochotniczo / zarobkowo /... • pracować ciężko / wydajnie / z poświęceniem /...

synonimy:

antonimy:

(1.1) lenić się

wyrazy pokrewne:

(1.1) zob. zobacz: praca; wypracowywać/wypracować, zapracowywać/zapracować, napracować się, opracowywać/opracować, dopracowywać/dopracować

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) work
• arabski: (1.1) عمل
• bułgarski: (1.1) работя
• czeski: (1.1) pracovat
• czuwaski: (1.1) ӗҫле
• dolnołużycki: (1.1) źěłaś
• duński: (1.1) arbejde
• esperanto: (1.1) labori
• francuski: (1.1) travailler
• hawajski: (1.1) hana
• hebrajski: (1.1) לעבוד (laawod)
• hiszpański: (1.1) trabajar
• ido: (1.1) laborar
• islandzki: (1.1) vinna
• niemiecki: (1.1) arbeiten
• norweski (bokmål): (1.1) jobbe
• nowogrecki: (1.1) δουλεύω, εργάζομαι
• ormiański: (1.1) աշխատել
• polski język migowy:
  (w zapisie SignWriting)

  (1.1)  ,    
• rosyjski: (1.1) работать
• russenorsk: (1.1) råbbåtom
• słowacki: (1.1) pracovať
• szwedzki: (1.1) arbeta, jobba
• tajski: (1.1) ได้ผล
• węgierski: (1.1) dolgozik
• wietnamski: (1.1) làm việc
• włoski: (1.1) lavorare

źródła: