bać się

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

bać się (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈbaʨ̑‿ɕɛ], AS[bać‿śe], zjawiska fonetyczne: zmięk.denazal.zestr. akc. wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik zwrotny niedokonany (dk. brak)

(1.1) odczuwać strach, bojaźń, lęk przed czymś lub przed kimś
(1.2) martwić się, niepokoić się
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Boję się tego egzaminu, bo prawie się do niego nie uczyłem.
(1.1) Żołnierze nie bali się śmierci.
(1.2) Bardzo się boję o Staszka, powinien był już wrócić godzinę temu. Mam nadzieję, że nic mu się nie stało
składnia:
(1.1) bać się + D.
(1.2) bać się o + B.
kolokacje:
(1.1) bać się psa / bandyty / burzy / ciemności / Boga / …
(1.2) bać się o męża / dzieci / zdrowie / …
synonimy:
(1.1) lękać się, obawiać się, trwożyć się, żart. mieć pietra, reg. pozn. drygać, reg. pozn. mieć gzik w kolanach
(1.2) niepokoić się
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. bojaźń f
przym. bojaźliwy
przysł. bojaźliwie
związki frazeologiczne:
bać się jak diabeł święconej wodybać się jak ogniabać się spojrzeć w oczybać się własnego cieniabać się o swoją skóręwulg. bać się o własną dupę
etymologia:
scs. бояти сѧ < litew. bijotis (bać się), litew. bajus (straszny), prus. bijatwei (bać się), prus. pobajint (ukarać, straszyć), hin. bhajate (boi się), hin. bhīma- i hin. bhīti- (strach)[potrzebna transkrypcja na hindi], awest. b(a)jente, (boją się).[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. hasło bać się w: Aleksander Brückner, Słownik etymologiczny języka polskiego, Kraków, Krakowska Spółka Wydawnicza, 1927.