uratować

uratować (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌuraˈtɔvaʨ̑], AS: [uratovać], zjawiska fonetyczne: akc. pob. akcent poboczny 

znaczenia:

czasownik

(1.1) ochronić, ocalić, pomóc komuś uniknąć nieszczęścia

(1.2) korzystnie zmienić bieg wydarzeń

odmiana:

przykłady:

(1.1) Bohaterski chłopiec uratował matce życie.

(1.2) Rozmowa z nimi była niezręczna, ale gdy przyszłaś, uratowałaś sytuację.

składnia:

kolokacje:

(1.1) uratować od zapomnienia, uratować życie, uratować się cudem

(2.1) uratować sytuację

synonimy:

(1.1-2) ochronić, ocalić, wybawić

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik ratownik, ratunek, uratowany

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• rosyjski: (1.1-2) спасти

źródła: