mężczyzna
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] mężczyzna (język polski)
wymowa: IPA: [mɛw̃ʃˈʧɨzna] wymowa
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
odmiana: (1.1) lp mężczy|zna, ~zny, ~źnie, ~znę, ~zną, ~źnie, ~zno; lm ~źni, ~zn, ~znom, ~zn, ~znami, ~zach, ~źni przykłady:
- (1.1) Jako operatorów żurawi budowlanych tradycyjnie zatrudnia się wyłącznie mężczyzn – choć wyjątki się zdarzają.
składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) pan, facet, pot. koleś
antonimy: (1.1) kobieta, chłopiec
wyrazy pokrewne: przym. męski; rzecz. męskość; przysł. męsko
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) man
- arabski: (1.1) رجل m (rádżul lub rágul)
- baskijski: (1.1) gizon, gizaseme, gizonki
- białoruski: (1.1) мужчына m
- bretoński: (1.1) gwaz m, den m
- bułgarski: (1.1) мъж m
- chorwacki: (1.1) muškarac m
- czeski: (1.1) muž m
- duński: (1.1) mand w
- esperanto: (1.1) viro
- estoński: (1.1) mees
- fiński: (1.1) mies
- francuski: (1.1) homme m
- fryzyjski: (1.1) man m
- grecki: (1.1) άντρας m
- gruziński: (1.1) კაცი (k'aci)
- guarani: (1.1) ava
- hebrajski: (1.1) אדם m (A'dam) , גבר m (gewer), איש m (isz)
- hiszpański: (1.1) varón m, hombre m
- holenderski: (1.1) man m
- indonezyjski: (1.1) pria / laki-laki
- interlingua: (1.1) homine, viro
- irlandzki: (1.1) fear m
- islandzki: (1.1) maður, karlmaður
- japoński: (1.1) 男 (おとこ, otoko) / 男性 (だんせい, dansei)
- kakczikel: (1.1) ala'
- kaszubski: (1.1) chłop
- kataloński: (1.1) home m, baró
- krymskotatarski: (1.1) aqay
- łaciński: (1.1) vir, -i m
- niemiecki: (1.1) Mann m
- norweski (bokmål): (1.1) mann m
- perski: (1.1) مرد
- portugalski: (1.1) homem m, varão m
- prowansalski: (1.1) òme
- rosyjski: (1.1) мужчина
- rumuński: (1.1) om m
- słowacki: (1.1) muž m
- sranan tongo: (1.1) man
- szwedzki: (1.1) man (1)
- tetum: (1.1) mane
- tok pisin: (1.1) man
- turecki: (1.1) adam
- ukraiński: (1.1) чоловік m
- węgierski: (1.1) férfi
- wilamowski: (1.1) maon
- włoski: (1.1) uomo m