księżyc
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] księżyc (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) ciało niebieskie widoczne na nocnym niebie
- (1.2) astr. ciało niebieskie, które krąży wokół planety; satelita planety; zob. też naturalny satelita w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik księżyc księżyce dopełniacz księżyca księżyców celownik księżycowi księżycom biernik księżyc księżyce narzędnik księżycem księżycami miejscownik księżycu księżycach wołacz księżycu księżyce
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) wpatrywać się w księżyc • obserwować księżyc • wyć do księżyca • księżyc wschodzi/zachodzi
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. księżycowy
- rzecz. półksiężyc
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1-2) moon
- arabski: (1.1) قمر (qámar) m
- aramejski: (1.1) ܣܸܗܲܪܵܐ
- białoruski: (1.1) месяц m
- chorwacki: (1.1) mjesec m
- czeski: (1.1-2) měsíc
- dolnołużycki: (1.1) mjasec m
- duński: (1.1) måne w
- esperanto: (1.1) luno
- fenicki: (1.1) 𐤉𐤓𐤇
- fiński: (1.1) kuu
- francuski: (1.1) lune f
- hawajski: (1.1) mahina
- hebrajski: (1.1) ירח
- hiszpański: (1.1) luna f
- islandzki: (1.1) tungl n
- japoński: (1.1) 月 (つき)
- jidysz: (1.1) לבֿנה f (lewone)
- łaciński: (1.1) luna f
- mongolski: (1.1) cap
- niemiecki: (1.1-2) Mond m
- nowogrecki: (1.1) φεγγάρι n; σελήνη f
- ormiański: (1.1) լուսին
- quenya: (1.1) isil
- rosyjski: (1.1) луна f; (1.2) спутник, луна
- tonga: (1.1) mahina
- ukraiński: (1.1) місяць f
- wilamowski: (1.1) mönt m
- włoski: (1.1) luna f
- źródła:
