księżyc

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

zobacz też: Księżyc

[edytuj] księżyc (język polski)

księżyce (1.1) Jowisza
księżyce (1.1) Jowisza
księżyc (1.2)
księżyc (1.2)


wymowa: IPA: [ˈkɕɛ̃ʒɨʦ] posłuchaj
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) astr. ciało niebieskie, które krąży wokół planety; satelita planety
(1.2) astr. ciało niebieskie widoczne na nocnym niebie

odmiana: (1.1) lp księżyc, ~a, ~owi, ~, ~em, ~u, ~u; lm ~e, ~ów, ~om, ~e, ~ami, ~ach, ~e; (1.2) bez lm
przykłady:

(1.1) Charon jest księżycem Plutona.
(1.2) Ponad lasem widać było wschodzący księżyc.

składnia:
kolokacje: (1.2) wpatrywać się w księżyc, obserwować księżyc; wyć do księżyca; księżyc wschodzi/zachodzi
synonimy: (1.1) satelita, naturalny satelita; (1.1-2) miesiąc; (1.2) łysy
antonimy:
wyrazy pokrewne: przym. księżycowy; rzecz. półksiężyc
związki frazeologiczne:
etymologia:
tłumaczenia:

Źródło: „http://pl.wiktionary.org/wiki/ksi%C4%99%C5%BCyc”