księżyc

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

zobacz też: Księżyc

[edytuj] księżyc (język polski)

wymowa: IPA: [ˈkɕɛ̃ʒɨʦ] wymowa ^?/i
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) ciało niebieskie widoczne na nocnym niebie

(1.2) astr. astronomia ciało niebieskie, które krąży wokół planety; satelita planety; zob. zobacz też naturalny satelita w Wikipedii

odmiana: (1.1-2) lp liczba pojedyncza księżyc, ~a, ~owi, ~, ~em, ~u, ~u; lm liczba mnoga ~e, ~ów, ~om, ~e, ~ami, ~ach, ~e przykłady:

(1.1) Ponad lasem widać było wschodzący księżyc.

(1.2) Charon jest księżycem Plutona.

składnia:
kolokacje: (1.1) wpatrywać się w księżyc, obserwować księżyc; wyć do księżyca; księżyc wschodzi/zachodzi
synonimy: (1.1) poet. poetycko miesiąc, pot. potocznie łysy; (1.2) satelita, naturalny satelita
antonimy:
wyrazy pokrewne: przym. przymiotnik księżycowy; rzecz. rzeczownik półksiężyc
związki frazeologiczne:
etymologia: tłumaczenia:

• angielski: (1.1-2) moon
• arabski: (1.1) قمر (qámar) m rodzaj męski
• aramejski: (1.1) ܣܸܗܲܪܵܐ
• białoruski: (1.1) месяц m rodzaj męski
• chorwacki: (1.1) mjesec m rodzaj męski
• czeski: (1.1-2) měsíc
• dolnołużycki: (1.1) mjasec m rodzaj męski
• duński: (1.1) måne w rodzaj wspólny
• esperanto: (1.1) luno
• fiński: (1.1) kuu
• francuski: (1.1) lune f rodzaj żeński
• grecki: (1.1) φεγγάρι f rodzaj żeński
• hawajski: (1.1) mahina
• hebrajski: (1.1) ירח
• hiszpański: (1.1) luna f rodzaj żeński
• islandzki: (1.1) tungl n rodzaj nijaki
• japoński: (1.1) 月 (つき)
• jidysz: (1.1) לבֿנה f rodzaj żeński (lewone)
• łaciński: (1.1) luna f rodzaj żeński
• mongolski: (1.1) cap
• niemiecki: (1.1-2) Mond m rodzaj męski
• rosyjski: (1.1) луна f rodzaj żeński; (1.2) спутник, луна
• tongański: (1.1) mahina
• ukraiński: (1.1) місяць f rodzaj żeński
• włoski: (1.1) luna f rodzaj żeński