blask

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

blask (język polski)[edytuj]

blask (1.1)
wymowa:
IPA[blask], AS[blask] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) jaskrawe światło
(1.2) światło odbite, poblask
(1.3) książk.  świetność, gloria
(1.4) książk.  przejaw, przebłysk
(1.5) pot.  przen.  ekspresja radości, szczęścia
(1.6) fiz.  luminancja
odmiana:
(1.1-6)
przykłady:
(1.1) Oślepił mnie blask reflektorów samochodu z przeciwka.
(1.2) Blask diamentów jest jedyny w swoim rodzaju.
(1.3) Blask targanego konfliktami imperium zaczął przygasać.
(1.4) Ujrzałem blask przychylności w oczach mej wybranki.
(1.5) Spójrz, jaka zadowolona, blask od niej bije.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) jasność
antonimy:
(1.1) mrok
(1.2) cień
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  odblask m , poblask m 
przym.  blaskowy, odblaskowy, poblaskowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: