Wenus
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] Wenus (język polski)
wymowa: IPA: [ˈvɛ̃nus], AS: [vẽnus], zjawiska fonetyczne: nazal.
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
- (1.1) astr. druga planeta Układu Słonecznego; zob. też Wenus w Wikipedii
- (1.2) mit. rzymska bogini miłości; zob. też Wenus w Wikipedii
odmiana: przykłady:
- (1.1) Wenus nie ma żadnego naturalnego satelity.
- (1.2) Moja żona jest piękniejsza od Wenus.
składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) Gwiazda Poranna, gwiazda zaranna, Jutrzenka; (1.2) Wenera
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1-2) Venus
- bułgarski: (1.1) Венера f
- czeski: (1.1-2) Venuše
- francuski: (1.1-2) Vénus f
- grecki: (1.1-2) Αφροδίτη f
- hiszpański: (1.1) Venus m; (1.2) Venus f
- interlingua: Venere
- łotewski: (1.1) Venēra
- macedoński: (1.1) Венера
- niemiecki: (1.1-2) Venus f
- osetyjski: (1.1) Венерæ
- rosyjski: (1.1-2) Венера f
- szwedzki: (1.1-2) Venus