prawie

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] prawie (język polski)


wymowa: IPA: [ˈpravʲɛ]
znaczenia:
partykuła

(1.1) słowo informujące o niecałkowitym osiągnięciu danego stanu
(1.2) starop.  naprawdę, rzeczywiście
(1.3) mat.  z wyjątkiem skończonej liczby przypadków
(1.4) mat.  w teorii miary i probabilistyce: z wyjątkiem zbiorów o mierze zero
(1.5) mat.  w topologii: z wyjątkiem zbiorów pierwszej kategorii

przysłówek

(2.1) reg. śl.  akurat, właśnie, w tej chwili, w sam raz[1][2]
(2.2) starop.  prawdziwie[3]

w funkcji rzeczownikowej

(3.1) reg. śl.  racja[1]

odmiana: (1.1) nieodm.  przykłady:

(1.1) Nasza wykładowczyni prawie zawsze się spóźnia, wczoraj przyszła prawie pół godziny po czasie.
(1.3) Funkcja f(x) = |x| jest prawie wszędzie różniczkowalna.
(1.4) Funkcja f jest prawie wszędzie skończona.
(1.5) Prawie wszystkie liczby rzeczywiste niewymierne.

składnia:
kolokacje: (3.1) mieć ~
synonimy: (1.1) niemal, nieomal, niemalże
antonimy: (1.1) całkiem
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

źródła:

  1. 1,0 1,1 Bożena Cząstka-Szymon, Jerzy Ludwig, Helena Synowiec, Mały słownik gwary Górnego Śląska, cz. 1, s. 163, Katowice, LEKSEM, 1999. ISBN 83-910773-07.
  2. Barbara i Adam Podgórscy, Słownik gwar śląskich, s. 229, Katowice, Wydawnictwo KOS, 2008. ISBN 978-83-60528-54-9.
  3. Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, t. 4, s. 979, Warszawa 1900–1927.
W innych językach