niebo

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] niebo (język polski)

niebo (1.1)


wymowa: IPA: [ˈɲɛbɔ] posłuchaj
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) część kosmosu widziana z Ziemi jako otaczająca ją sfera
(1.2) rel.  raj; miejsce, gdzie jest Bóg (bogowie)

odmiana: (1.1) lp  nieb|o, ~a, ~u, ~o, ~em, ~ie, ~o; blm ; (1.2) lp  jak (1.1); lm  brak, zobacz niebiosa
przykłady:

(1.1) Niebo pociemniało, pojawiły się chmury.
(1.2) Katolicy wierzą, że po śmierci duszę czeka niebo, piekło lub czyściec.

składnia:
kolokacje: (1.1) czyste/zachmurzone niebo; patrzeć w/na niebo; coś jest na niebie, coś leci po niebie; (1.2) iść/trafić do nieba
synonimy: (1.2) niebiosa
antonimy: (1.1) ziemia; (1.2) piekło
wyrazy pokrewne: (1.1) przym.  niebieski; rzecz.  niebowid; (1.2) przym.  niebieski, niebiański; rzecz.  niebiosa
związki frazeologiczne: (1.1) być jak niebo i ziemia, niebo w gębie, pod gołym niebem, spaść jak piorun z jasnego nieba; (1.2) być w siódmym niebie, wołać o pomstę do nieba
etymologia: z prasłowiańskiego *nebo, z praindoeuropejskiego *nébʰos
uwagi:
tłumaczenia:

Źródło: „http://pl.wiktionary.org/wiki/niebo”