satelita

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

[edytuj] satelita (język polski)

satelita (1.1) na orbicie
satelita (1.2)
satelita (1.6)
wymowa:
IPA[ˌsatɛˈlʲita], AS[satelʹita], zjawiska fonetyczne: zmięk. akc. pob. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) astr.  naturalne ciało niebieskie krążące wokół innego, większego; zob.  też satelita w Wikipedii
(1.2) astr.  sztuczny obiekt umieszczony na orbicie ciała niebieskiego; zob.  też sztuczny satelita w Wikipedii
(1.3) polit.  państwo, organizacja lub inna jednostka niedziałające samodzielnie, będące w sferze wpływów silniejszej jednostki
(1.4) miasto znajdujące się w pobliżu większego miasta
(1.5) pot.  telewizja satelitarna; zob.  też telewizja satelitarna w Wikipedii
(1.6) pot.  antena satelitarna; zob.  też antena satelitarna w Wikipedii
(1.7) techn.  koło przekładni obiegowej obracające się wokół osi drugiego, większego koła
odmiana:
przykłady:
(1.1) Księżyc jest jedynym naturalnym satelitą Ziemi.
(1.2) Amerykanie wystrzelili nowego satelitę telekomunikacyjnego.
(1.3) Polska i inne kraje Europy Środkowo-Wschodniej były przez wiele lat satelitami ZSRR.
(1.4) Wieliczka jest satelitą Krakowa.
(1.5) Oglądałem wczoraj jakiś film na satelicie, całkiem niezły.
(1.6) Dzieci sąsiadów chodzą wciąż w tym samym, ale satelita na dachu jest.
składnia:
kolokacje:
(1.2) ~ta telekomunikacyjny/szpiegowski/meteorologiczny
synonimy:
(1.1) księżyc
(1.2) sztuczny satelita, sputnik
(1.7) koło obiegowe
antonimy:
wyrazy pokrewne:
przym.  satelitarny, satelicki, satelitowy
rzecz.  satelizacja
związki frazeologiczne:
etymologia:
franc.  satellite[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Współpraca
Narzędzia
W innych językach