księżycówka
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
księżycówka (język polski) [edytuj]
- wymowa:
- IPA: [ˌcɕɛ̃w̃ʒɨˈʦ̑ufka], AS: [ḱśẽũ̯žycufka], zjawiska fonetyczne: zmięk.• utr. dźw.• nazal.• asynch. ę • akc. pob. wymowa
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) pot. żart. nielegalnie pędzona wódka, rzekomo nocą, przy świetle księżyca[1]
- (1.2) icht. Leuresthes tenuis[2], gatunek małej morskiej ryby z rodziny Atherinopsidae, znanej głównie z powodu pory odbywania tarła oraz nietypowego dla ryb miejsca składania ikry; zob. też księżycówka w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik księżycówka księżycówki dopełniacz księżycówki księżycówek celownik księżycówki księżycówkom biernik księżycówkę księżycówki narzędnik księżycówką księżycówkami miejscownik księżycówce księżycówkach wołacz księżycówko księżycówki
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) bimber, samogon, gorzała, krzakówka, deptana, 1410, KPN (koniak pędzony nocą), prymucha, noska, łza sołtysa, sołtysówka, siwucha
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
- ↑ zob. też Leuresthes tenuis w katalogu gatunków
