księżycówka

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

księżycówka (język polski)[edytuj]

księżycówka (1.1)
księżycówka (1.2)
wymowa:
IPA[ˌcɕɛ̃w̃ʒɨˈʦ̑ufka], AS[ḱśũ̯žycufka], zjawiska fonetyczne: zmięk. utr. dźw. nazal. asynch. ę  akc. pob.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pot.  żart.  nielegalnie pędzona wódka, rzekomo nocą, przy świetle księżyca[1]
(1.2) icht.  Leuresthes tenuis[2], gatunek małej morskiej ryby z rodziny Atherinopsidae, znanej głównie z powodu pory odbywania tarła oraz nietypowego dla ryb miejsca składania ikry; zob.  też księżycówka w Wikipedii
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) bimber, samogon, gorzała, krzakówka, deptana, 1410, KPN (koniak pędzony nocą), prymucha, noska, łza sołtysa, sołtysówka, siwucha
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  księżyc m , Księżyc m , książę m , księżna f 
przym.  księżycowy, księżycówkowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. zob.  też Leuresthes tenuis w katalogu gatunków